Palermo

Λένε ότι η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Προσωπικά πολύ αμφιβάλλω, καθότι τα τελευταία χρόνια η ομορφιά έχει μεταμορφωθεί σε χυδαιότητα και ξιπασιά. Επειδή όμως είσαι σε εορταστική διάθεση, εκτός και αν το έχεις ξεχάσει, δες εδώ ένα από τα πιο ωραία μέρη του πλανήτη. Στο Palermo, μια από τις πιο σικ περιοχές του Buenos Aires, βρίσκεται ο Ιαπωνικός Κήπος (Jardín Japonés το λέμε εκεί). Γενικά η Capital Federal έχει ατελείωτα πάρκα (κατάθλιψη παθαίνει ο Αθηναίος), όμως ο Κήπος αυτός σε ταξιδεύει για λίγο στην Ιαπωνία. Αυτή ίσως είναι η πιο χαρακτηριστική εικόνα:

Μην κάνεις το λάθος να πιστέψεις ότι υπάρχει ησυχία. Ο τελευταίος ήσυχος Argentino πρέπει να πέθανε πριν από τη δημιουργία της χώρας. Είναι όμως οι εικόνες, η χλωρίδα, τα μνημεία, η αρχιτεκτονική των ελάχιστων κτιρίων που υπάρχουν στο εσωτερικό του.

Ο Κήπος δημιουργήθηκε το 1967 ως δώρο της Ιαπωνίας στην Argentina με αφορμή την επίσκεψη του διαδόχου-αυτοκράτορα. Kοίτα τώρα που κόλλησε το μυαλό μου: πρόεδρο είχαμε τότε ή δικτάτορα; Το ίδιο θα ήταν. Αφού ο Perόn ήταν εξορία. Δες τώρα τις εικόνες και άσε το δικό μου παραλήρημα:
Η λίμνη αυτή κυριαρχεί περίπου στο μέσο του Κήπου. Ατελείωτα πολύχρωμα ψάρια κόβουν βόλτες στο εσωτερικό του. Και είναι εξαιρετικά φιλικά με τους επισκέπτες. Μόλις πλησιάσεις στην όχθη, έρχονται. Για φωτογράφιση και μεζέ. Και γέφυρες παντού.

Ένα από τα πολλά πέτρινα μνημεία που κοσμούν τον Κήπο. Όρεξη να έχεις να γυρίζεις και να βγάζεις φωτογραφίες. Αν και το καλύτερο είναι να αράξεις σε μια άκρη και να το απολαύσεις. Αρκεί να μην πας Κυριακή.

Αυτός ο ίσκιος ήταν πάντα ο αγαπημένος μου. Για κάποιο περίεργο λόγο εκεί δεν μαζεύεται πολύς κόσμος. Ίσως το τοπίο να χαλάνε λίγο τα ψηλά δυτικά (και ακριβά) κτίρια που παραμονεύουν έξω από τον Κήπο. Τα κοιτάς και νομίζεις ότι ζηλεύουν που εσύ είσαι ήρεμος εκεί μέσα παρέα με bonsai. Η θέα όμως από τα μπαλκόνια των κτιρίων πρέπει να είναι εξαιρετική.

Να και μια μικρή στα ροζ. Έξω από τις τουαλέτες. Κάποια αταξία είχε κάνει και η μαμά της ερχόταν γκαζωμένη από τα αριστερά. Το ύφος της μικρής δεν είναι τυχαίο.

Μην με ρωτάς γιατί σε όποια γωνιά του πλανήτη και να βρεθώ υπάρχει πάντα και μια φωτογραφία από τις τουαλέτες. Με ξέρεις...