Respira

Ρίξε μια ματιά στο βίντεο εδώ. Θα χρειαστείς μόλις 2:20...
Το είδες; Εντάξει η αγγλική μετάφραση δεν είναι και η καλύτερη, δεδομένου ότι για τον Ισπανό τα αγγλικά είναι μια γλώσσα τόσο άγνωστη όσο σε σένα τα σανσκριτικά. Έτσι και πεις σε Ισπανό ότι μερικά δισεκατομμύρια σε αυτό τον πλανήτη μιλάνε αγγλικά, θα σε κοιτάει σαν να του είπες ότι ο μπαρμπά Χουάν Κάρλος δεν έχει κουτουπώσει άλλη γυναίκα στη ζωή του από την κόρη της Φρειδερίκης.
Αλλού είναι το θέμα. Το σποτάκι που βλέπεις -το οποίο κόζαρα χάρη σε σένα- αναφέρεται στην γενική απεργία που θα γίνει στην Ισπανία στις 11 Νοεμβρίου. Τη διοργανώνει η CGT, η οποία στα ελληνικά μεταφράζεται «ΓΣΕΕ».
Εμένα αν με ρωτήσεις ντρέπομαι να μεταφράσω την ισπανική Confederación General de Trabajo ως ΓΣΕΕ, διότι είναι σαν να συγκρίνω την κολώνια με τα κουραδάκια της γάτας στην άμμο. Η οποία άμμος στα ισπανικά λέγεται arena. Το φανταζόσουν;
Μην φανταστείς ότι και εκεί οι συνδικαλιστές δεν παίρνουν επιδοτήσεις ή ότι δεν τους βρίζουν. Μια χαρά τους βρίζουν. Βάλε στο google translate μερικά από τα σχόλια που έχει αυτό το βίντεο στο youtube και θα δεις τι λένε οι Ίβηρες. Παντού η ίδια αλητεία, τι να κάνουμε;
Αλλά από το να τους βρίζεις μέχρι να τους πεις ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και άλλα τέτοια χαριτωμένα και λίαν επαναστατικά, έχει μεγάλη διαφορά.
Τους βρίζει και ο Μαριανίτο Ραχόι, διότι είναι μόλις ένα χρόνο πρωθυπουργός και του έχουν κάνει -λέει- τρεις γενικές απεργίες.
Ξέρεις, σε κανονικές χώρες και όχι στη βαλκανική μας μπανανία, οι γενικές απεργίες γίνονται όταν πραγματικά υπάρχει λόγος. Όταν καίγεται ο κώλος τους. Για να είναι μαζικές. Και τώρα πραγματικά καίγεται ο κώλος τους.
Αν είδες το βίντεο, θα προσέξεις ότι δεν υπάρχουν κομματικές σημαίες σε «ξεχωριστές συγκεντρώσεις στο Σύνταγμα και την Ομόνοια». Υπάρχουν απλά άνθρωποι. Νιόπαντροι που πήραν δάνειο για σπίτι και το έχασαν, νέα ζευγάρια ακόμα και του ίδιου φύλου, μια μετανάστρια που δεν μπορεί πλέον να έχει περίθαλψη, διότι ο κύριος Ραχόι επέβαλε στους μετανάστες να πληρώνουν για να έχουν γιατρό, μια δασκάλα ή ένας άνεργος. Ασφαλώς πρόσεξες σε περίοπτη θέση την κόκκινη ταμπέλα με τον τίτλο Oficina de Empleo. Που μόνο empleo δεν είναι, αλλά λέμε τώρα.
Μοντέρνοι άνθρωποι, που ζουν ή ζούσαν σε μια σύγχρονη ανοικτή κοινωνία. Η οποία κατέρρευσε επειδή έπρεπε να σωθούν οι τράπεζες. Αφού πρώτα δάνειζαν σε όποιον έβλεπαν μπροστά τους ένα σκασμό λεφτά.
Θα μου πεις, τι σχέση έχουν όλα αυτά με τη δική μας βαλκανική μπανανία; Καμία απολύτως. Διότι εδώ προέχει να σωθούν οι βολεμένοι. Δεξιοί-αριστεροί «σωτήρες» και επαναστάτες
παρέα με τους κολλητούς τους και τα κουραδάκια στην άμμο, η οποία ισπανιστί λέγεται arena.
Κανείς δεν έχει καταλάβει απολύτως τίποτα από όσα συμβαίνουν. Απλώς όλοι αναπολούν αυτό που υπήρχε μέχρι το 2009. Την Ελλάδα μιας ρουτινιάρικης κρίσης άνευ ύφεσης. Και την οποία τώρα υπόσχεται πλουσιοπάροχα σε όποιον βρει μπροστά του ο Αλέξης και η παρέα του.
Δυστυχώς δεν θα περάσουν πολλά χρόνια που θα τον δεις και αυτόν καθισμένο (όπως την Κατσέλη, τον Αλογοσκούφη και τον Παπακωνσταντίνου) σε μια πολυθρόνα να εξηγεί στους «Φακέλους» του κυρίου Παπαχελά ότι «δεν ήξερε, δεν πρόβλεψε, δεν φαντάστηκε, δεν υπέθεσε» και πως το «παιχνίδι ήταν στημένο». Πολύ πιασάρικο αυτό. Αμα είσαι και "αριστερός" τραβάς και μια καταγγελία στον καπιταλισμό και έχεις αποθεωθεί την ώρα που πέφτει η αυλαία. Εδώ θα είμαστε και θα με θυμηθείς.
Επομένως, το σύνθημα της ισπανικής απεργίας, respira (ανέπνευσε), δεν προβλέπεται για σένα. Δεν αποτελεί καν μελλοντική ελπίδα.
Το αντίστοιχο ελληνικό βίντεο θα είχε τίτλο sofoca. Πνίξου. Αυτό μάλιστα. Τώρα συνεννοηθήκαμε.   

Latin

Καμάρωσε δίπλα τον «ωραίο σαν Έλληνα», Simón Bolívar, πρόεδρο της Βενεζουέλας, της Βολιβίας, του Περού και της Μεγάλης Κολομβίας. Αιωνία της η μνήμη.
Αναρωτιέμαι τι θα μπορούσε να σκέφτεται μετά τη νέα νίκη του Hugo Chávez, ο οποίος πίνει νερό στο όνομά του.
H αλήθεια είναι ότι ο Bolívar ελάχιστα κοινά έχει με τον λατρεμένο Chávez. O ίδιος υπήρξε θαυμαστής του αγώνα των Αμερικανών για ανεξαρτησία, μελετητής του Διαφωτισμού και των φιλελεύθερων ιδεών. Έλεγε μάλιστα ότι δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από τη μακρόχρονη παραμονή ενός ανδρός στην εξουσία, γιατί οι πολίτες συνηθίζουν να τον υπακούν και εκείνος να τους διατάζει. Κοινώς, γίνεται τύραννος.
Αυτά όλα ειπώθηκαν στις αρχές του 19ου αιώνα. Από τότε κύλησε πολύ νερό στον Αμαζόνιο και τον Ορινόκο, ήρθαν ανεξαρτησίες, δικτάτορες, αντάρτικα, πολιτικές ελίτ λίγων και εκλεκτών και μπόλικη εκμετάλλευση. Ήρθε και ο Fidel.
Μέχρι που σε πολλές χώρες εμφανίστηκαν τύποι σαν τον Chávez για να καλύψουν ένα κενό. Και μπορεί ο Hugo Chávez να ήρθε στην εξουσία ανατρέποντας εκλεγμένο πρόεδρο, σε άλλες χώρες όμως το κενό καλύφθηκε δημοκρατικά. Δες στη Βολιβία ή τον Ισημερινό. Ακόμα και στη Βραζιλία. Ή στην Argentina, όπου χορτάσαμε δικτάτορες και φιλελεύθερους lifestyle σωτήρες.
Σε όλες τις περιπτώσεις ο παρονομαστής ήταν κοινός: μια χώρα μπανανία, την οποία κυβερνούσε μια πριβέ πολιτική ελίτ, άλλαζε ρότα. Εκατομμύρια αποκλεισμένοι αποκτούσαν πρόσβαση στα αυτονόητα όπως η εκπαίδευση και η υγεία. Σκέψου ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, οι «αποκλεισμένοι» δεν ήταν απλά... φτωχοί, αλλά ινδιάνοι. Είχαν δηλαδή την «ατυχία» να έχουν γεννηθεί εκεί προτού τους ανακαλύψουν οι... αγαθοί conquistadores. Στη Βολιβία, ας πούμε.
Αλλά και στην περισσότερο ευρωπαϊκή Βραζιλία, χρειάστηκε να έρθει στην εξουσία ο «Λούλα», ένας φτωχός εργάτης-συνδικαλιστής με όραμα, για να αλλάξει η ζωή εκατομμυρίων. Ας το έχουν αυτό υπόψη όσοι σπεύδουν να θαυμάσουν (ή να υιοθετήσουν) τις γραφικές εκδοχές «συνδικαλισμού» επιπέδου Φωτόπουλου.
Θα με ρωτήσεις: πώς έβγαλαν από τη φτώχεια και τον αποκλεισμό τους λαούς οι διάφοροι Chávez; Εδώ σε θέλω κάβουρα, εδώ είναι το ζουμί σου. Ειδικά αν έχεις υπόψη την ελληνική «αριστερή» πατέντα τύπου να τα πάρουμε από τους πλούσιους. Κάπου δηλαδή υπάρχουν κάτι πλούσιοι, οπότε ο Έλλην σοσιαλιστής πάει ως άλλος Ρομπέν να του πάρει τα λεφτά και να τα μοιράσει στους φτωχούς. Φυσικά το πιο πιθανό είναι να μην βρει ούτε την ασημένια αυγουλιέρα. Αντε στο τσακίρ κέφι να πέσει σε καμιά «λίστα Λαγκάρντ», οπότε αρχίζει να μοιράζει στους φτωχούς τα λεφτά από τις λίστες. Έναντι λογαριασμού.
Όμως, επειδή με τα έναντι κανείς ποτέ δεν χόρτασε την πείνα του, αναγκαστικά επιστρατεύει την πρακτική των δανεικών, την οποία εγκαινίασε ο Ανδρέας τη δεκαετία του 1980 και έκαναν θρησκεία οι υπόλοιποι. Με αποκορύφωμα την ατάκα «λεφτά υπάρχουν» του πανηλίθιου υιού και κερασάκι στην τούρτα το παγκάλειο αξίωμα «μαζί τα φάγαμε».
Εκτός όμως από αυτή την πατέντα, που εσχάτως έχουν λατρέψει νέοι πανηλίθιοι επιπέδου Στρατούλη, υπάρχει και μια άλλη. Το ζουμί του κάβουρα που λέγαμε και την οποία εφάρμοσε με επιτυχία ο λατρεμένος Hugo: τι στο διάολο παράγω σε αυτή τη χώρα; Δώστου να καταλάβει. Διότι ο πλούτος έρχεται από τα φράγκα που μπαίνουν στο μαγαζί σου, όταν ο άλλος έχει ανάγκη και κόψιμο το προϊόν σου. Φτιάχνεις ωραίους λαχανοκεφτέδες; Ουρές θα κάνουν από έξω. Και επειδή στη Βενεζουέλα δεν φτιάχνουν ωραίους λαχανοκεφτέδες, προτίμησαν το πετρέλαιο. Ομοίως και στον Ισημερινό. Στη Βολιβία πάλι έχουν μπόλικο αέριο. Ενώ το Cristinάκι στη δική μου πατρίδα βολεύεται με τη σόγια.
Και κάπως έτσι αρχίζεις να βγάζεις τους φτωχούς από τη μοίρα τους και να κλείνεις μια τεράστια ψαλίδα ανισότητας. Από τα λεφτά που φέρνουν οι εκάστοτε λαχανοκεφτέδες. Όχι τα δανεικά.
Πρόσφατα είδα στον Guardian ένα γράφημα για τα 10 χρόνια Chávez: μειώθηκε η παιδική θνησιμότητα, διπλασιάστηκε το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, ενώ η φτώχεια από 25% του πληθυσμού το 1999 έπεσε στο 8,5% το 2011. Και οι εξαγωγές πετρελαίου το 2011 έφτασαν τα 60 δισ. δολάρια. Όσο δηλαδή δύο δόσεις που περιμένει ο Σαμαράς από την τρόικα και τη φιλενάδα Μέρκελ.
Και τις στατιστικές τις διάβασα σε αγγλική εφημερίδα, να εξηγούμαστε. Και άσε τον Στρατούλη και τους ομοίους του να ψάχνουν τους πλούσιους να τους πάρουν τα λεφτά. Και τις καλοζωισμένες γλωσσούδες επιπέδου Δούρου και Κωνσταντοπούλου να περιμένουν στο τζιπ με αναμμένη μηχανή για να τραπούν σε φυγή και να μοιράσουν τα λεφτά στους φτωχούς.
Θα με ρωτήσεις, δηλαδή είχε άδικο ο «ωραίος σαν Έλληνας» Simón Bolívar που φοβόταν τους ισόβιους ηγεμόνες; Καταρχήν, για να είναι «ωραίος σαν Έλληνας», αποκλείεται να είχε άδικο.
Διότι σούπερ αισιόδοξα είναι όλα τα παραπάνω, αλλά οι νέοι ηγέτες που ήρθαν στην εξουσία, ουσιαστικά δημιούργησαν και μια νέα πολιτική ελίτ. Μαζί με οργανώσεις βάσης, που λέει και η φίλη μου η Αλέκα, μπόλικη προπαγάνδα, πελατειακό κράτος και διαφθορά. Καλώς ή κακώς, πάνε πακέτο. Και όλα αυτά πού; Σε μια περιοχή, όπου το χάρισμα ενός ηγέτη ανέκαθεν συνάρπαζε πλήθη. Αρκεί να ακούσεις λίγη ώρα τον Hugo να μιλά και θα τον λατρέψεις.
Εδώ λοιπόν είναι το κόλπο: Άμα έχεις βγάλει τους πολλούς από τη φτώχεια, τους έχτισες σπίτι, σχολείο και νοσοκομείο, θα σου πουν, χαλάλι.
Και αυτές οι νέες πολιτικές ελίτ ασφαλώς ενόχλησαν τις παλιές, ενδεχομένως και όσους δεν είναι πολύ φαν αυτού του... latin τρόπου πολιτικής ενσωμάτωσης. Λογικό και ανθρώπινο. Έτσι εξηγείται -τουλάχιστον στην Βενεζουέλα- το υψηλότατο ποσοστό που έλαβε ο νεαρός συμπαθέστατος αντίπαλος του Chávez.
Ενοχλούν ασφαλώς και τη δική μας «δυτική» αντίληψη κοινωνίας, δημοκρατίας και οικονομίας που συνήθως διακωμωδεί τους Chávez αυτής της ζωής. Και όταν λέω δική μας, μην το πάρεις τοις μετρητοίς, διότι εμείς μια βαλκανική μπανανία είμαστε που απλά έζησε λίγο ένα όνειρο με δανεικά. Λέμε τώρα αν είσαι κανένας Νορβηγός ή Φινλανδός, οπότε τρίβεις τα μάτια σου. Αλλά να είσαι πχ Ισπανός και να επικρίνεις, είναι αστείο. Την ώρα που η δική σου εκδοχή περί δημοκρατίας και οικονομίας εξαντλείται στα πακέτα μέτρων, για να γλιτώσεις την «ολική διάσωση». Για να μην πω Αμερικανός, που κατακεραυνώνεις τις χαιρετούρες Chávez με τους Αχμαντινετζάντ αυτού του πλανήτη, ενώ οι δικοί σου ηγέτες έβγαιναν φωτογραφίες με τους Σαντάμ του ίδιου πλανήτη μέχρι να τους πετάξουν στα σκουπίδια.
Γίνονται πράγματα στη Νότιο Αμερική, αγαπημένε και «ωραίε σαν Έλληνα» Simón Bolívar, απλά γίνονται με... latin τρόπο. Και οδηγό τη θεωρία των λαχανοκεφτέδων που αναλύσαμε παραπάνω. Η Ιστορία θα κρίνει. Μπορεί και να είσαι τυχερός που έζησες τον 19ο αιώνα, έστω και αν πέθανες τόσο νέος.
Στην τελική, όλοι υποτίθεται ότι για ένα πράγμα κόπτονται: την ανάπτυξη.
Για ρώτα και τον Σαμαρά που κυκλοφορεί αγκαζέ με τη φιλενάδα Μέρκελ.

Quiz

H αλήθεια είναι ότι έχουμε καιρό να σκαρώσουμε ένα κουίζ. Να χαλαρώσουμε και λίγο, βασικά να δούμε πού βρισκόμαστε.
Αλήθεια, πόσο καλά ενημερωμένος είσαι για όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα; Πόσο αληθινά πιστεύεις ότι είναι όσα συμβαίνουν; Εδώ σε θέλω. Για δοκίμασε.
Και μην ξεχνάς το βασικότερο: winter is coming.

1. Πού πιστεύεις ότι βρίσκεται, as we speak, η λίστα Λαγκάρντ;
Α. Το θέμα είναι πού βρίσκονται όσοι είναι στη λίστα. As we speak, πάντα.
Β. Νομίζω στον κατάλογο της ΙΚΕΑ σελίδα 58: στικάκι USB kseftilustra (ακούγεται αρκετά σουηδικό;) μόνο €5. Παραγγελίες απόψε στην Όλγα και το (χυδαίο) παρεάκι της.
Γ. Πρέπει να την πήρε το μάτι μου στο «Ελλήνων Έγερσις». Την έδινε δωρεάν ο Αδωνις μαζί με τις Περιηγήσεις του Παυσανία. Τυχαίο;
Δ. Τι σημασία έχει; Αφού με εντολή Σαμαρά, αυτά είναι τα τελευταία μέτρα (και σταθμά).

2. Και ποιος φταίνει για αυτό το μπάχαλο;
Α. Τα 400 χρόνια οθωμανικού ζυγού.
Β. Η Λαγκάρντ. Δεν ντρέπεται γριά γυναίκα να μπλέκεται στα πόδια μας, εκεί που κλέβαμε τι ωραία την Εφορία;
Γ. Για όλα φταίει η Μαρούσκα.
Δ. Τι σημασία έχει; Αφού με εντολή Σαμαρά, αυτά είναι τα τελευταία μέτρα (και σταθμά).

3. Πόσα δισ. ευρώ ψάχνει το τελευταίο διάστημα ο Στουρνάρας;
Α. Όταν λέμε «ψάχνει» εννοούμε για τους επόμενους τρεις μήνες;
Β. Αν θυμάμαι καλά είναι 13,5 δισ. Όξω οι μασέλες και τα χρυσά πόμολα από τις κάσες.
Γ. Θύμισέ μου λίγο, ποιος είναι ο Στουρνάρας;
Δ. Τι σημασία έχει; Αφού με εντολή Σαμαρά, αυτά είναι τα τελευταία μέτρα (και σταθμά).

4. Έχεις ακούσει ότι κάπου υπάρχουν 600 δισ. έτοιμα να βοηθήσουν την Ελλάδα;
Α. Όταν λέμε «Ελλάδα», εννοούμε αυτή την παρωδία χώρας ή κάποια άλλη;
Β. Αν έχω ακούσει; Ήδη ξεκίνησα τα ψώνια επί πιστώσει.
Γ. Αυτά που είναι στη Χαμένη Ατλαντίδα;
Δ. Τι σημασία έχει; Αφού με εντολή Σαμαρά, αυτά είναι τα τελευταία μέτρα (και σταθμά).

5. Πού πρέπει να πάνε οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ τώρα που τελειώσαν τα φθηνά δανεικά;
Α. Στον ΣΥΡΙΖΑ! Εκεί δεν είναι το νέο ΠΑΣΟΚ με τα φθηνά virtual δανεικά;
Β. Στα τσακίδια.
Γ. Στα τσακίδια, στο διάολο και ακόμα παραπέρα.
Δ. Τι σημασία έχει; Αφού με εντολή Σαμαρά, αυτά είναι τα τελευταία μέτρα (και σταθμά).
  
6. Πώς εξηγείς ότι ο κόσμος κάνει ουρές στο Harvard για να ακούσει διάλεξη του ΓΑΠ;
Α. Να χαρείς, μην μου τα λες απότομα, θα σπάσουν τα ράμματα από τα γέλια.
Β.  Αμερικάνοι, τι περιμένεις;. Προφανώς θα έχει και free drinks.
Γ. Λογικό. Πού θα ξαναβρούν την ευκαιρία να δουν και να ακούσουν τον ορισμό του loser;
Δ. Τι σημασία έχει; Αφού με εντολή Σαμαρά, αυτά είναι τα τελευταία μέτρα (και σταθμά).

7. Μετά τη συναυλία ενός Φοίβου στο ΟΑΚΑ, ποια ανάλογη συναυλία θα γίνει στο μέλλον;
Α. 20 χρόνια Μνημόνιο.
Β. 20 χρόνια «μαζί τα φάγαμε», κορόιδα.
Γ. 20 χρόνια «ο Ακης στην ψειρού, οι κουρτίνες στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου άπλυτες».
Δ. Τι σημασία έχει; Αφού με εντολή Σαμαρά, αυτά είναι τα τελευταία μέτρα (και σταθμά).

8. Έχεις καταλάβει ότι ξεκίνησε το πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκα;
Α. Θύμισέ μου λίγο, πρωτάθλημα είναι αυτό που το Μάιο έχει κίνηση και καπνό το ύψος του Σταδίου Καραϊσκάκη;
Β. Εγώ το μόνο που έχω καταλάβει είναι το αβυσσαλέο ντεκολτέ του Θωμά Μαύρου. Αυτά τα μπλουζάκια τα πουλάνε ακόμα στη Νέα Φιλαδέλφεια;
Γ. Το κατάλαβα επειδή είδα τους παίκτες του ΠΑΟ να συμμετέχουν στις δράσεις του ΣΚΑΙ.
Δ. Τι σημασία έχει; Αφού με εντολή Σαμαρά, αυτά είναι τα τελευταία μέτρα (και σταθμά).

9. Ποιο είναι το μεγαλύτερο δράμα αυτής της περιόδου;
Α. Το πώς οι πολιτικοί θα το φέρουν λάου-λάου στα πελατάκια τους ότι απολύονται από το Δημόσιο.
Β. Ότι η Λίτσα Πατέρα έμεινε χωρίς τηλεοπτική στέγη.
Γ. Ότι κανείς δεν εκτιμά το ταλέντο της Πάολας.
Δ. Τι σημασία έχει; Αφού με εντολή Σαμαρά, αυτά είναι τα τελευταία μέτρα (και σταθμά).

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Περισσότερα Α: Νομίζω ότι τα έχεις πάρει πολύ σοβαρά τα πράγματα και δεν θα βγάλεις ούτε μέχρι το Νοέμβριο να καμαρώσεις και πάλι υπηρεσιακό πρωθυπουργό τον κουακέρο Παπαδήμο.

Περισσότερα Β: Είσαι πολύ κυνικός, αλλά αυτό βοηθάει να περάσεις και τον επόμενο χειμώνα.

Περισσότερα Γ: Το έχεις πάρει πολύ χαλαρά. Δεν νομίζω ότι έχεις καν επαφή με τις εποχές του χρόνου.

Περισσότερα Δ: Καλά, εσύ είσαι ανίατη περίπτωση. Γερά-γερά με Αντώνη Σαμαρά, να υποθέσω;