CFK

Δεν ξέρω αν στο είπα, αλλά έχασα δύο στοιχήματα στην Argentina: χρωστάω 50 ευρώ και μια φανέλα της Εθνικής. Είχα μια εμμονή ότι το Cristinάκι μου δεν θα είναι και πάλι υποψήφιο για την προεδρία, έτσι χωρίς λόγο. Και ήρθε να λήξει η προθεσμία κατάθεσης υποψηφιοτήτων και εκείνη με διέψευσε. Siempre lo supe («πάντα το ήξερα» -ότι θα διεκδικήσω και δεύτερη θητεία-) είπε και εγώ νόμιζα ότι το έλεγε σε μένα που επέμενα να την στείλω σπίτι να ξεκουραστεί. Εντελώς μεταξύ μας, και εγώ αν είχα ένα σπίτι στο El Calafate, εκεί θα άραζα. Και κάθε μέρα θα πήγαινα τις βόλτες μου να δω τους Παγετώνες. Πόσο μου έχουν λείψει οι Παγετώνες...
Η προεδράρα λοιπόν (γνωστή ως CFK= ΣεΦεΚά) μάζεψε διάφορους παρατρεχάμενους να βγάλει έναν ακόμα λόγο και εκεί που μοίραζε κάτι επιδόματα (βλέπεις, εκείνη δεν χρωστάει στο ΔΝΤ), τούς είπε: Α! να σας πω, θα είμαι υποψήφια. Ενημερωτικά, οι εκλογές είναι τον Οκτώβριο -εγώ θα είμαι πάλι εκεί, όπως το 2007- και όλοι έχουν ήδη προεξοφλήσει το αποτέλεσμα.
Απέναντί της υπάρχουν διάφοροι υποψήφιοι με κυριότερο τον γιο του Raúl Alfonsín, του γνωστού σπουδαίου προέδρου που ανέλαβε μετά την πτώση της Δικτατορίας. Ο γιος του, Ricardo, είναι φτυστός ο πατέρας του, αλλά ως εκεί οι ομοιότητες. Δυστυχώς ή ευτυχώς. Υπήρξαν και διάφοροι άλλοι επίδοξοι υποψήφιοι, αλλά επειδή είδαν ότι δεν έχουν καμία ελπίδα, την έκαναν με ελαφρά. Ή μάλλον, έκαναν το συνηθισμένο: προτίμησαν την εκλογική μάχη της περιφέρειας πρωτευούσης, που θα λέγαμε και εδώ, όπου παραδοσιακά κερδίζουν οι μη περονιστές. Εύκολες μάχες και ανέξοδες. Σαν να λέμε Δήμος Αθηναίων, γριές και δεξιά. Μην κοιτάς τι έγινε τώρα με τον Καμίνη. Αυτό απλά ήταν η εξαίρεση που θα επιβεβαιώσει τον κανόνα. Αν και μεταξύ μας, ο επόμενος δήμαρχος της Αθήνας θα είναι οπαδός της Εθνοσωτηρίου.
Ακολουθεί μίνι αφιέρωμα στις κορυφαίες στιγμές του Cristinaκίου της πρώτης θητείας:

Εδώ με τη γνωστή βλαχάρα Μέρκελ σε επίσημη επίσκεψη στο Δ' Ράιχ. Η καγκελάριος φορά το πράσινο ζακετάκι που της έκανε δώρο ο trendy και fit Γιώργος, μόλις πήραμε το πρώτο δάνειο των 110 δισ. και αν κρίνω από τη φάτσα της, έχει ήδη συνειδητοποιήσει ότι δεν πρόκειται να πάρει δεκάρα τσακιστή πίσω. «Μαλακία έκανα πάλι με αυτούς τους κερατάδες» σκέφτεται, ενώ η προεδράρα δίπλα γελάει. Και γιατί να μην γελάει; Στην Argentina έδιωξαν το ΔΝΤ, αλλά όχι με ατάκες τύπου «Να διαγραφεί το χρέος» και άλλα τέτοια, αλλά με εναλλακτική. Κανονική εναλλακτική, όχι σαν αυτή του Αντωνάκη του Σαμαρά, που μόνο αυτός θεωρεί εναλλακτική και όλοι οι άλλοι απλά την αποκαλούν «σκουπίδι». Σου λέει στις Βρυξέλλες, πιο θετικά βλέπουν τις προτάσεις του Mickey και του μπαρμπά-Στρουμφ, παρά το «Ζάππειο 2». Ακου όνομα: Ζάππειο 2. Σαν να λέμε Ρομίλντα. Κανονικό ναυάγιο.

Εδώ ο γνωστός μπάρμπα Χούαν Κάρλος με την κόρη της Φρειδερίκης στην λατρεμένη πόλη της Mar del Plata. O γνωστός μπάρμπας θα κάνει ήδη πάρτυ που το Cristinάκι είναι και πάλι υποψήφιο, αφού θα έχει άλλα τέσσερα χρόνια την ευκαιρία να την χουφτώσει. Καλά η άλλη δίπλα δεν το συζητώ. Έλα σε 4 χρόνια που θα έχει τελειώσει οριστικά το κεφάλαιο Cristina και θα είναι ίδια. Λέω να πάρω ένα τηλέφωνο τη λατρεμένη μου Φρειδερίκη να ζητήσω το ελιξήριο της νεότητας. Η οποία Φρειδερίκη την περασμένη εβδομάδα που έπεφτε (για 20 λεπτά) η κυβέρνηση του trendy και fit Γιώργου επειδή λέει θα έκανε Αποστασία η Βάσω, ο Κίμων Κουλούρης και η Αγγέλα Κοκκόλα, πρόβαρε πάλι το Στέμμα. Και είχε στείλει τον μετακομιτζή να πετάξει έξω από το Παλάτι τον Πρόεδρο. Ας όψεται ο Ελευθέριος Βενιζέλος που ανέλαβε να ενώσει την παράταξη.

Αll time αγαπημένη φωτό. Η προεδράρα υποδέχεται την φίλη και ομόλογο «Ντζιούλμα» της Βραζιλίας, η οποία ως γνωστόν, πήγε πρώτο επίσημο ταξίδι στη ζωή της ψιλο-αχτένιστη και με ένα μακό. Το ίδιο φόραγε όλες τις ημέρες, στο ορκίζομαι. Κόντεψε να κατέβει ο Ιησούς από το άγαλμα στο Rio να της κάνει παρατήρηση. Αυτοί οι Βραζιλιάνοι όμως: είναι που δεν συγκεντρώνονται σε τίποτε άλλο από το καρναβάλι, την Ipanema και την μπάλα. Ασε που αποκαλούσε την Cristina, «Κρσ-τσίνα».


Τα τυχερά του επαγγέλματος. Η Cristina υποδέχεται τον Ricky Martin και την Madonna. Γενικά το έχει αυτό η πρόεδρος: όποιος πάει στη χώρα για συναυλία, περνάει μια βόλτα από το Προεδρικό για ένα photo opportunity. Φήμες θέλουν την Amy Winehouse να αρνήθηκε την πρόσκληση, επειδή είδε στη φωτογραφία της Madonna ότι στο τραπέζι υπήρχε μόνο εμφιαλωμένο νερό. Επίσης, άλλες φήμες θέλουν τη Lady Gaga να πήγε στο Προεδρικό, αλλά μόλις την αντίκρυσε το πορτρέτο του Libertador San Martín (αυτό που φαίνεται λίγο πίσω από την πλάτη του Ricky Martin) χτύπησε ο συναγερμός και την έβγαλαν έξω σηκωτή. Πόσα να αντέξει κοτζάμ Libertador, που πέρασε μια ζωή ολόκληρη στις Ανδεις να πολεμά για την ελευθερία τεσσάρων λαών;
Οι μόνοι που δεν καταδέχθηκαν να πάνε στο Προεδρικό για φωτογραφία ήταν οι παίκτες της selección (Eθνική) μετά το Mundial 2010. Θα μου πεις, και τι να πάνε να κάνουν; Εκείνη βέβαια τους κάλεσε, όπως κάλεσε και τους campeones Ισπανούς, οι οποίοι πήγαν όλο χαρά και μετά έφαγαν 4 γκολ στο φιλικό. Καλά να πάθουν.
Δες όμως την ειρωνία: το Cristinάκι να βγαίνει φωτογραφίες με διασημότητες και εδώ σε μας ο trendy και fit Γιώργος να περνά τη μέρα του στα τηλέφωνα με την Μέρκελ και τον Πολ Τόμσεν του ΔΝΤ. Και ο άλλος, ο Πρόεδρος, να μαζεύει κάθε τρεις και λίγο στο προεδρικό τους «πολιτικούς αρχηγούς» και να βλέπει τα δυσοίωνα μούτρα της Αλέκας, του Αλέξη και του ΛΑΟπρόεδρου. Θλίψη και κατάντια...

Αυτά τα ολίγα. Μέχρι τον Οκτώβριο δεν θα σου πω τίποτε άλλο. Την ημέρα των εκλογών θα σου πω πολλά περισσότερα.

¡ VAMOS CRISTINA !

Τζίφος

Κοίτα όμως ατυχία. Λίγες μόνο ώρες κράτησε η λάμψη στα προσωπάκια της Όλγας και του (χυδαίου) παρεακίου της για την ακυβερνησία που έζησε η χώρα. Μέχρι που ο trendy και fit Γιώργος βγήκε να τους πει ότι θα συνεχίσει τη δουλειά του και φόρεσαν όλοι τη μαύρη πλερέζα. Νομίζω ότι πλέον το παρεάκι θα πιάσει πρώτη θέση Σύνταγμα με τους «Αγανακτισμένους».
Και έτσι θριάμβευσε για μια ακόμα φορά ο μπακάλικος τρόπος με τον οποίο δουλεύει στην παράγκα μας ο «κοινοβουλευτισμός»: κάνουμε εκλογές, ένα κόμμα παίρνει ένα σκασμό έδρες να έχει να πορεύεται και μετά από λίγους μήνες ανακαλύπτει ότι δεν μπορεί να κυβερνήσει. Αγχώνεται ο κάθε Μαυρογιαλούρος μήπως χάσει την έδρα του και λουφάζει. Καταγγέλλει αορίστως «συμφέροντα» και τις σκοτεινές δυνάμεις της Mordor και ψάχνει τη... «συναίνεση για τις μεγάλες αλλαγές που έχει ανάγκη ο τόπος»...
Hellooooo! Ακούς μανίτσα μου τι λες; Last time i checked, o «κοινοβουλευτισμός» είχε ρόλους. Εσένα σου λέει να κυβερνάς, του άλλου δίπλα να ελέγχει και να προτείνει (δηλαδή να περιμένει να πέσεις σαν ώριμο φρούτο) και των άλλων παραδίπλα να λένε ιδεολογικές μπαρούφες. Έτσι δουλεύει το μαγαζί. Αν δεν σου αρέσει, υπάρχουν και τα κιμπούτς ή οι σοσιαλιστικοί παράδεισοι τύπου Β.Κορέας, με τόσους θαυμαστές στην παράγκα μας.
Αμ οι άλλοι; Που έσκασε το παραμύθι της Οικουμενικής και άρχισαν να ξερογλείφονται για υπουργείο; Θέλει η πουτάνα να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει. Έραβαν κουστούμια και έριχναν στο παιχνίδι ονόματα. Μέχρι και τον Στεφανόπουλο πέταξαν στην αρένα, τον οποίο πέτυχα μια μέρα στην Βαλαωρίτου με το μπαστουνάκι. Ευγενέστατος. Πριν προλάβω να τον χαιρετήσω με είχε χαιρετήσει εκείνος. Με το μπαστουνάκι ο άνθρωπος και κάποιοι έπαιζαν στα ζάρια την ακεραιότητά του ότι θα αναλάβει πρωθυπουργός...
Αυτό λοιπόν είναι ο «κοινοβουλευτισμός» μας. Και φταίει μετά ο άλλος που μουτζώνει, γιατί -λέει- η μούτζα δεν είναι πρόταση. Εντάξει, δεν είναι. Αλλά με τέτοιο «κοινοβουλευτισμό», τι περίμενες; Να σε ραίνει ροδοπέταλα;
Και επειδή από αύριο θα έχεις και πάλι τον trendy και fit Γιώργο με ανασχηματισμό, άκου ποιες εξωκοινοβουλευτικές προσωπικότητες θα αναλάβουν:

Aντιπρόεδρος: ο βασιλιάς Μπουμιμπόλ της Ταϊλάνδης, ο μακροβιότερος μονάρχης στο (γνωστό) σύμπαν. Μόλις 87 χρονών και με 65 χρόνια προϋπηρεσία. Για να τον λατρεύουν τόσα εκατομμύρια Ταϊλανδοί, κάτι θα ξέρουν. Βασικό προσόν: ακόμα και ο πρωθυπουργός όταν του μιλάει, στέκεται γονατιστός μπροστά του και με τα μάτια να κοιτάνε το πάτωμα. Να δω αν θα τολμά ο κάθε Αλέξης να τον βρίζει. Εξαιρώ κάτι άπλυτους δημάρχους.


Υπουργός Οικονομικών: η λατρεμένη μου Fabiola, βασίλισσα του Βελγίου. Mόλις 84 χρονών και με τρελά κονέ στην πατρίδα της Ισπανία. Αφού οι Βέλγοι είναι τόσο... Βέλγοι και δεν την αξιοποιούν και κάθονται 1 χρόνο χωρίς κυβέρνηση, ήρθε η ώρα να αναλάβει τις ελληνικές διαπραγματεύσεις με την τρόικα στις Βρυξέλλες. Σπίτι της είναι, όλο και κάτι παραπάνω θα πάρει. Πιο πολλές πιθανότητες δίνω στην Fabiola να αναδιαπραγματευτεί το Μνημόνιο, παρά στον Αντωνάκη Σαμαρά της Νέας Αριστέρας. Ακου ανέκδοτο: θα αναδιαπραγματευτεί το Μνημόνιο. Αντώνη λέω και κλαίω. Από τα γέλια.

Υπουργείο «Δανεικά από Μέρκελ»: η ακόμα πιο λατρεμένη μου Φρειδερίκη. Θεωρητικά 94 ετών, αλλά δεν κολλάμε στις ηλικίες. Γέννημα-θρέμα της Γερμανίας, είναι η πλέον κατάλληλη να συνομιλήσει με την γαϊδάρα την καγκελάριο για να μας δώσει δάνειο που δεν θα της επιστρέψουμε ποτέ, με τόκο που δεν θα πληρώσουμε ποτέ, συν τις αποζημιώσεις από την Κατοχή και δώρο ένα Cayenne, ένα ψυγείο Bosch και ένα πλήρες σετ Siemens για τις ανάγκες της κάθε λαϊκής οικογένειας. Αλλωστε είναι γνωστό ότι στην ανιψιά ενός Kaiser δεν τολμά να αντιμιλήσει καμιά βλαχάρα κακοχτενισμένη Μέρκελ. Εκτός αν θέλει να βρεθεί σε κανένα στρατόπεδο εργασίας.

Κυβερνητικός εκπρόσωπος: ο Ανδρέας. Στο λέγειν δεν τον πιάνει κανείς. Τον φαντάζομαι ήδη στην πρώτη ενημέρωση των πολιτικών συντακτών να κάνει «κατάθεση ψυχής» επί 4ωρο. Και δίπλα την ψυχολόγο Τένια Μακρή να συμφωνεί και να προτείνει «διάλογο στο ζευγάρι». Με τον τρόπο αυτό δεν θα ξαναπατήσει κανένας πολιτικός συντάκτης σε ενημέρωση και θα καταργηθεί αυτόματα μια θέση που ποτέ κανείς δεν κατάλαβε τον λόγο ύπαρξής της. Άλλωστε, αν είναι για παπαγαλάκια, πεταγόμαστε και στο pet shop. Δίπλα είναι.

Υπουργός τουρισμού: η Ζωζώ. Προσωποποίηση του κεφιού, αειθαλής, αεικίνητη, αειφόρος και αθάνατη. Η Ζωζώ όλων των Ελλήνων θα απογειώσει την τουριστική βιομηχανία, ενώ τα demi-αυθαίρετα στην Κινέττα θα αποκτήσουν αίγλη. Παράλληλα, ο κάθε τουρίστας που επισκέπτεται τη χώρα, θα περνά ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ από τη βίλα της για μια αξέχαστη βραδιά κεφιού παρέα με τον Σπύρο Μπιμπίλα, την Ανθούλα Αλιφραγκή και τον Μάκη Δελαπόρτα. Επιτέλους θα γίνει πράξη το σλόγκαν live your myth in Greece.

Yπουργός «τιμής ένεκεν για αντίσταση στον Στρος-Καν»: η Βάνα. Επειδή πρέπει επιτέλους να πάψει να πιστεύει ότι «δεν γίνονται πράγματα». Σύμφωνα με (ιαματικές) πηγές, η Βάνα ήταν το μόνο πρόσωπο στο οποίο υπήρξε συμφωνία με τον Σαμαρά της Νέας Αριστεράς, για συγκρότηση Οικουμενικής συγκυβέρνησης Εθνικής Ενότητας-Εθνικής Σωτηρίας-Διεξόδου-Λύσης-Λύτρωσης-Συναντίληψης-Συνεννόησης. Δυστυχώς όμως δεν έβρισαν εύκαιρο το λείψανο του στρατηγού Φαίδωνος Γκιζίκη για να την ορκίσει. Επιπλέον, είχε χαλάσει και το αεροπλάνο του Βαλερί Ζισκάρ Ντ'Εστέν για να επιστρέψει από το Παρίσι. Παράλληλα, διατυπώθηκαν ενστάσεις ότι στη φωτογραφία είχε τον ίδιο καλλιτέχνη που έκανε Photoshop και στη φωτογραφία της Ντόρας. Μοιραία, το deal χάλασε...

Πρέσβειρα της Ελλάδας στη Μόσχα: η Μιμή, λόγω της εξαιρετικής επιτυχίας με την οποία έπαιξε την Αννα Καρένινα στο θέατρο. Η θέση είναι νευραλγικής σημασίας, καθότι οι Ρώσοι, οι Τάταροι, οι Κινέζοι, οι Μογγόλοι, οι Οστρογότθοι και οι Βησιγότθοι (που ήταν και κούκλοι) θα μας δανείσουν για να βγούμε από το Μνημόνιο. Είναι βέβαιο ότι κανείς άλλος δεν μπορεί να φέρει σε πέρας τις σκληρές διαπραγματεύσεις, δεδομένου ότι για να πετύχεις τους καλύτερους όρους δανεισμού, χρειάζεται υποκριτικό ταλέντο. Όχι σαν τους άλλους τους βλάκες που πήγαν και υπέγραψαν με κλειστά τα μάτια με την τρόικα.

Στα υπόλοιπα υπουργεία θα τοποθετηθούν οι γνωστές δυσοίωνες μουτσούνες, ενδεχομένως και κάποιοι από αυτούς που διαφωνούν και απειλούν να καταψηφίσουν την (κάθε) κυβέρνηση.
Μέχρι το επόμενο «διάγγελμα», όταν πάλι κάποιοι θα μοντάρουν τα (ήδη ραμμένα) κοστούμια για την ορκωμοσία της κυβέρνησης που θα μας βγάλει από την κρίση.

Αύριο ξημερώνει μια πιο όμορφη μέρα. Για εμάς τους λίγους που δεν τρέφουμε αυταπάτες. Και δεν πίνουμε σαμπάνια.

Obrigado

Eυτυχία είναι να είσαι εντελώς κουλός να φτιάξεις ένα music video και να έχεις στήσει καραούλι μέχρι κάποιος άλλος να το κάνει. Και μόλις το κάνει, να το βουτάς.
Ιδού το κόλλημα του 2011 από το νέο álbum του Federico Aubele, «Berlin 13».
Τίτλος: Efemera και τραγουδά μια Βραζιλιάνα με το όνομα Karina Zeviani (τώρα είναι όνομα αυτό;)
Το ομολογώ: η φωνή της κάνει τα βραζιλιάνικα πορτογαλικά (με τα οποία συνήθως γελάω) να ακούγονται γλυκά. Από κοντά και το παιχνίδι των ήχων, στο οποίο ο Federico είναι μάγος. Με λίγα λόγια, Argentina και Brasil συνεργάστηκαν άψογα. Είμαι συγκινημένος.
Όποιος και να είσαι εσύ κύριε dubshelter που το ανέβασες στο Dailymotion, κάτσε να σε ευχαριστήσω όπως σου αξίζει: muito, αλλά πολύ muito OBRIGADO!
Και όπως λέει και η καλλιτέχνις: «nunca me lembrei de ser efemera». Μεγάλη κουβέντα.

Success story

Καμάρωσε τα πουλάκια μου πώς χαμογελάνε. Να στους γνωρίσω: Ήταν οι δύο υποψήφιοι για την προεδρία του Perú, αλλά άμα σου πω ονόματα και κόψεις λίγο και φάτσες, θα πεις σιγά μην είναι στο Perú. Η νεαρά λέγεται Κέικο Φουχιμόρι και ο λεβεντάνθρωπος Ογιάντα Ουμάλα. Τελικά η κάλπη χαμογέλασε στον λεβεντάνθρωπο. Η νεαρά -μόλις 37 ετών- μάλλον θα πρέπει να περιμένει την επόμενη τετραετία. Σαν τον Σαμαρά. Αλλωστε, μέχρι πρόσφατα ήταν και οι δύο δεξιοί, απλά ο Σαμαράς έγινε Αριστερός και θέλει να σε σώσει από το Μνημόνιο.
Επίσης, μην τους βλέπεις έτσι που χαμογελάνε: μέχρι να πάει ο κοσμάκης να ψηφίσει, τον είχαν τρελάνει στα διλήμματα. Τύφλα να έχει η Δαμανάκη με τη δραχμή και ο trendy και fit Γιώργος με τον Σγουρό. Σου λέει η Κέικο: αν ψηφίσετε τον Ουμάλα, θα σας κυβερνά ο Hugo Chávez. Kαι απαντούσε ο άλλος: αν ψηφίσετε την Κέικο θα γυρίσει ο πατέρας της. Αυτό ήταν χοντρή απειλή. Είναι σαν να λες, αν ψηφίσεις Ντόρα, θα έρθει ο Επίτιμος...
Όπου ο πατέρας της Κέικο ήταν ο διαβόητος (επί 10 έτη) πρόεδρος Alberto Fujimori. Έλυνε και έδενε στη χώρα, κυρίως με αντιδημοκρατικές μεθόδους. Προς το παρόν, ο πατήρ Alberto εκτίει ποινή κάθειρξης 25 ετών (χωρίς αναστολή, δεν είναι Ελλάδα το Perú) επειδή αγόρασε ένα ακίνητο.... εεεε... παρντόν, για υποθέσεις διαφθοράς και κατάχρησης εξουσίας. Και έχει βγάλει τα παιδιά του στο πεζοδρόμιο: η κόρη Κέικο για πρόεδρος και ο υιος ήδη Γερουσιαστής. Αν σου θυμίζει κάτι.
Όπως και να το κάνεις, το δίλημμα του λεβεντάνθρωπου έπιασε λίγο καλύτερα: ο κόσμος τρόμαξε στην ιδέα να ψηφίσει την χαμογελαστή κόρη και να κυβερνά ο βλοσυρός Επίτιμος. Και προτίμησε τον Ουμάλα, ο οποίος έκανε τεράστιες προσπάθειες να πείσει ότι δεν θα γίνει Hugo Chávez, αλλά αριστερός τύπου Βραζιλίας. Και τους έπεισε το παλιόπαιδο. Μόνο τις «αγορές» δεν έχει πείσει ακόμα, αλλά δεν ανησυχώ. Αλλωστε, όπως λέει και μια παλιά παροιμία: Το Perú είναι σαν ένας ζητιάνος που κάθεται γύρω από ένα χρυσό τραπέζι. Είχε από κοντά και τον Mario Vargas Llosa, τον γνωστό (αχώνευτο) συγγραφέα, ο οποίος έγινε πιο Μίκυ και από τον Mίκη, στην αγωνιστικότητα προκειμένου να μην βγει η Κέικο. Το μόνο που δεν έκανε ήταν να απειλήσει να γράψει ένα ακόμα (κακό) βιβλίο.
Μην μου στεναχωριέσαι μικρή μου Κέικο. Σε τέσσερα χρόνια, χαλαρά σε κόβω να γίνεσαι εσύ πρόεδρος. Αλλωστε και το λεβεντόπαιδο, πριν 4 χρόνια είχε χάσει...
Ξέρεις, στη Νότιο-Κεντρική Αμερική έχουν ένα θέμα με τη δεύτερη συνεχόμενη θητεία. Από τα χρόνια των Libertadores, η σκέψη ήταν ότι δεν έπρεπε οι λαοί να έχουν τους ίδιους ηγέτες για πολύ. Οι δεύτερες θητείες δημιουργούσαν περίεργες σκέψεις. Τι είναι άλλωστε ο άνθρωπος; Ένα αδύναμο πλάσμα που μόλις συνειδητοποιήσει τη δύναμη της εξουσίας, νομίζει ότι θα κυβερνά μέχρι τα 100 και θα μπαλαμουτιάζει καμαριέρες.
Έτσι, σε αρκετές χώρες ακόμα δεν επιτρέπεται η δεύτερη συνεχόμενη θητεία: Χιλή, México, Perú, Uruguay, Honduras...
Η ειρωνία είναι ότι οι Libertadores θαύμαζαν την Αμερικανική Ανεξαρτησία (λογικό, αφού έγινε λίγα χρόνια πριν τους δικούς τους αγώνες) και θεωρούσαν ότι οι λαοί της Βορείου Αμερικής ήταν πιο «ώριμοι» για να έχουν τον ίδιο πρόεδρο και δεύτερη θητεία.
Tην πάτησαν όμως σε ένα σημείο: οι «ώριμοι» Βορειοαμερικάνοι δεν αντέχουν στην ιδέα μιας γυναίκας προέδρου. Για δες και τη φουκαριάρα την Χίλαρι. Τόσο κέρατο έφαγε και έμεινε δεύτερη να ζηλεύει τον Ομπάμα και την Ομπάμαινα.
Αντίθετα, οι λιγότερο «ώριμοι» Λατίνοι έχουν λατρέψει την ιδέα της γυναίκας στην εξουσία. Αν έβγαινε η μικρή μας Κέικο, θα είχαμε ήδη τέσσερις προεδρίνες. Περίεργο για μια Ήπειρο όπου το μοντέλο του macho πολιτικού-στρατιωτικού δεν άφηνε ποτέ πολλά περιθώρια. Ακόμα και ο παντοδύναμος-θεός Juán Domingo Perón δεν κατάφερε να πλασάρει την Eva Perón ως υποψήφια αντιπρόεδρο το 1951. Ο Στρατός τού έβαλε βέτο. Χρειάστηκε να περάσουν άλλα 20 χρόνια για να επιβάλλει την τρίτη του γυναίκα ως αντιπρόεδρο...
Στην Argentina, πάντως, επιτρέπεται η δεύτερη θητεία και το λατρεμένο μας Cristinάκι ετοιμάζεται, αν και ακόμα δεν το λέει σε κανέναν. «Δεν πεθαίνω να ξαναγίνω πρόεδρος» είπε πρόσφατα. Γυναικεία κόλπα. Τη βλέπεις εδώ παρέα με τον ημίθεο Σίλβιο, ο οποίος είναι μόνο 25 χρόνια μεγαλύτερός της. Να ήταν ο μπαρμπά Χουάν Κάρλος, θα την είχε ήδη χουφτώσει. Αλλά ο Σίλβιο μάλλον σκέφτεται τι κρίμα που δεν έφερε μαζί της και την κόρη, η οποία είναι κοντά στα (ηλικιακά) του γούστα...
Και επειδή, όπως λένε και οι αγγλοσάξωνες, ένα success story βρίσκει πάντα μιμητές, στην Λατινο-πιάτσα έχουν βγει διάφορες señoras, προς άγραν ψήφων. Ξαφνικά, όλες θέλουν να γίνουν πρόεδροι. Σου λέει, γιατί το Cristinάκι και η «Ντζιούλμα» στη Βραζιλία και όχι και εγώ;
Για κόψε την Sandra Torres δίπλα. Δεν θέλω να μου σχολιάσεις ούτε την καρέκλα, ούτε το βλέμμα, ούτε το μαλλί. Σχολίασε μόνο ότι τράβηξε ένα διαζύγιο στον σύζυγό της (και νυν πρόεδρο της Guatemala) προκειμένου να είναι αυτή υποψήφια για πρόεδρος φέτος...
«Χώρισα τον πρόεδρο για να παντρευτώ το λαό» είπε. Αυτό που δεν είπε είναι: «χώρισα τον πρόεδρο στον οποίο έριχνα τρελή παντόφλα, γιατί δεν τον έχω ανάγκη». Δεν μπορείς να πεις: το ταλέντο μας στην σαπουνόπερα είναι μοναδικό. Για να δούμε τι ψάρια θα πιάσει.
Και υπάρχουν και άλλες στη σειρά. Σε προειδοποιώ...