Ενημέρωση

Δεν ξέρω εσύ, αλλά εγώ είμαι βαθύτατα συγκινημένος. Αποκτήσαμε κυβέρνηση, η οποία θα θέτει στοχο-χρονοδιαγράμματα: τι έχει γίνει (τίποτα), γιατί δεν έγινε (γιατί εδώ είναι Ελλάδα) και πότε θα γίνει (ποτέ). Η κυβέρνηση επίσης έχει προγραμματική σύγκλιση, η οποία συμπυκνώνεται στο γνωστό: θα πληρώνουν φόρους τα γνωστά κορόιδα για να ταΐζουμε κυρίως τους δημόσιους υπαλλήλους και να δίνουμε τις γνωστές μη συντάξεις χωρίς φάρμακα. Και γάζες από το σπίτι σας. Παράλληλα, θα αναδιαπραγματευόμαστε. Mέχρι να αναλάβει υπηρεσιακή κυβέρνηση και να γίνουν εκλογές.

Υπό αυτή την έννοια, είμαι διπλά συγκινημένος, διότι -ακόμα και αν δεν το παραδέχεται κανείς- ουσιαστικά έχουμε και κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Κάτσε διάβασε την προγραμματική σύγκλιση της παρούσης κυβέρνησης και μετά κάνε μια σούμα από τις 45 συνιστώσες των άλλων για την οικονομία. Στο ίδιο αποτέλεσμα θα καταλήξεις, άντε τρία χαράτσια πάνω, δύο δημόσιους οργανισμούς κάτω. Τα υπόλοιπα είναι παιχνίδι με τις λέξεις. Αν θέλουμε να είμαστε στοιχειωδώς σοβαροί. Και μετά φταίει ο κάθε Σόιμπλε που λέει ότι τους κοροϊδεύουμε.

Αφού λοιπόν λύσαμε τα δικά μας και μπορούμε να απολαύσουμε, σαν παλιό σινεμά, την κατάρρευση της Ευρωζώνης, ας ασχοληθούμε και με όσα συμβαίνουν κάπου αλλού. Εκεί που δεν υπάρχει ενιαίο νόμισμα, απλά μια ενιαία λατρεία στο δολάριο.  

Για καμάρωσε την παρέα επάνω. Είναι το G20 στην πρόσφατη Σύνοδο στο Μεξικό. Μην κάνετε λάθος, που λέει και ο Σαμαράς: πρόκειται για καλλιστεία Ανάπτυξης, τα οποία σε άλλες εποχές θα τα είχε φέρει στην Ελλάδα ο ΑΝΤ1, θα τα παρουσίαζε μια ηλίθια ξανθιά και θα τα σχολίαζαν άλλες δύο ηλίθιες ξανθιές παρέα με την Βάνα Μπάρμπα. Που δεν είναι ούτε ξανθιά ούτε ηλίθια. Καλλιστεία ανάπτυξης λοιπόν, όπου ο καθένας έχει το μοντέλο του και ψάχνουν το καλύτερο. Κινέζοι πρώην κομμουνιστές και νυν καπιταλιστές, Ινδοί με αγελάδες, Αμερικανοί καπιταλιστές, το duo χλαπάτσα Μπαρόζο-Βαν Ρομπάι, η γνωστή Μέρκελ, η οποία φταίει πλέον και για την εξαφάνιση των δεινοσαύρων, «διότι δεν τηρούσαν τις δεσμεύσεις τους» και ολίγη από Νότιο Αμερική. Μην λέμε ονόματα, θα τα δεις παρακάτω. Έχω να σου καταγγείλλω ότι ο Μπαρόζο πολύ θύμωσε που οι «άλλοι» κουνάνε το δάχτυλο στην Ευρώπη για την κρίση και της κάνουν μαθήματα Δημοκρατίας. Σωστός ο Πορτο-βλάχος. Τι μαθήματα να κάνεις για οικονομία στην Ευρώπη; Μια χαρά θα πάει στον πάτο και από μόνη της. Και τι μαθήματα Δημοκρατίας να κάνεις σε έναν Πορτο-βλάχο επιπέδου Μπαρόζο που είχε 50 χρόνια δικτατορία;

 

Καλώς τα δικά μας παιδιά. Το γνωστό Cristinάκι με τον πρωθυπουργό πασών των Ιωβηλαίων Ντέιβιντ. Πώς κατάφεραν και βγήκαν αυτοί οι δύο μαζί φωτογραφία, μόνο ο θεός της Ελλάδας το ξέρει. Μην κάνετε λάθος, που λέει και ο Σαμαράς: χάλια πήγε η συνάντηση, διότι η πρόεδρος είχε αυτό τον φάκελο στο χέρι και προσπάθησε να του τον δώσει. Η αλήθεια είναι πως αν περιείχε την καταγγελία του Μνημονίου, θα γέλαγε λίγο ο Ντέιβιντ, που τόσο χάλια μπάλα σε Euro είχε να παίξει η ομάδα του από τότε που η λατρεμένη γιόρταζε το Ασημένιο Ιωβηλαίο. Καταλαβαίνεις δηλαδή για πόσες δεκαετίες πίσω μιλάμε. Ο φάκελος όμως είχε κάτι ψηφίσματα του ΟΗΕ για τα Νησιά Μalvinas και ο άλλος έφυγε έξαλλος. Σιγά μωρέ Ντέιβιντ. Ψηφίσματα του ΟΗΕ ήταν, ποιος τα χέζει; Να μου πεις ότι είχε παραγγελίες ΕΟΠΥΥ για γριές, να πάω πάσο. Πρόσεξε δε πώς την κοιτάει. Αμ η άλλη πίσω η ποντικο-μαϊμού η μεταφράστρια;

Και περνάμε στο επόμενο παρατράγουδο. Ο Γάλλος πρόεδρος είδε γυναίκα και πήγε να χαιρετήσει. Κάτι τέτοια βλέπει και η σύντροφός του -Τρίβελερ ή κάτι τέτοιο- και γίνεται έξαλλη. Πολύ κατίνες τελικά η Γαλλίδες, το φανταζόσουν; Όαση για τον Φρανσουά η χειραψία, αν σκεφτείς ότι λίγες μέρες νωρίτερα είχε πάει στο Παρίσι ο Βενιζέλος και μετά ο Φρανσουά έφυγε για Βερολίνο, όπου έφαγε στη μάπα την Μέρκελ, η οποία χρεώνεται και την Ισπανική Γρίπη του 1912. Τώρα αν με ρωτήσεις σε ποια γλώσσα μίλησε ο Φρανσουά με το Cristinάκι, θα σε γελάσω. Εκτός και αν ξέρει ισπανικά. 

 

Εδώ είμαστε. Οι αδελφές Μπρόγιερ σε νέες περιπέτειες. Για το Cristinάκι, τι να λέμε, τα βλέπεις. Η άλλη, η γνωστή «Ντζιούλμα» της Βραζιλίας, το παλεύει να γίνει άνθρωπος, διότι έχει και Ολυμπιακούς σε τέσσερα χρόνια και Mundial σε δύο. Κάπως πρέπει να είναι στην τελετή έναρξης, διότι θα την βλέπουν και τρία δισεκατομμύρια ζευγάρια μάτια, συν το μάτι του Σαμαρά. Προς το παρόν, προσέλαβε μοδίστρα, της έραψε ΑΥΤΟ και βγήκε να μαζέψει εντυπώσεις και γνώμες. «Και για το μαλλί, ποιον να προσλάβω;» ρωτά την δική μου. «Σαμαρά δαγκωτό. Τρύφωνα» απάντησε η Cristina. Αναμένουμε κατόπιν τούτου την επόμενη εμφάνιση. Καλά για το μαλλί, δεν συζητώ, έκανε καλή επιλογή. Αμα σε λένε Σαμαρά, είσαι λίρα εκατό. Για τη μοδίστρα, έχω ακόμα ορισμένες ενστάσεις. Εκτός αν η μοδίστρα και ο Τρύφωνας κάνουν μια προγραμματική σύγκλιση.   

 

Τα ύστερα του κόσμου. Ήθελα να ήξερα ποιος σατανικός εγκέφαλος σκέφτηκε να ρίξει Κινέζο πρωθυπουργό σε αυτό το μπουντρούμι. Μην στα πολυλογώ, πήγε ο άνθρωπος στο Buenos Aires να κάνει καμιά εμπορική συμφωνία. Ξύπνιος ο Κινέζος, πού θα πάει; Στην Ελλάδα; Τον πήρε η άλλη και τον άρχισε στην ξενάγηση σε Μουσεία και ιστορίες. Μια σταλιά ο Κινέζος όμως. Του το έχεις ότι είναι κομμουνιστής-καπιταλιστής, Αλέκα μου; Αν με ακούς δηλαδή εκεί από την έβδομη θέση που σε έριξε το σύστημα. Που ούτε σε προ-Ολυμπιακό τουρνουά δεν περνάς, με το συμπάθειο κιόλας.

Να τον πάλι ο Κινέζος με το φως του ήλιου. Φράπα η μούρη και το μαλλί υποδειγματικό. Υποψιάζομαι ότι η βαφή είναι σετ με το βερνίκι για τα παπούτσια. Έκλεισε όμως και τις συμφωνίες του. Και επειδή στην Argentina της Cristina Fernández όταν ακούνε τη λέξη «εισαγωγές», βγάζουν σπυράκια -τα ακούς whoever υπουργέ Οικονομικών;- το deal είχε ως εξής: να πάρουμε chinese βαγόνια για το μετρό, αλλά και εσείς θα πάρετε καλαμποκάκι αργεντινό να τρώνε οι αντιφρονούντες πριν την εκτέλεση. Τίμια πράγματα. Γιατί άμα έχεις έλλειμμα, μετά έρχονται τα χαράτσια για τη σωτηρία της πατρίδας.
Το Cristinάκι γελάει στη φωτό. Μόλις πριν από λίγα δευτερόλεπτα τής είχε πει ο Κινέζος πρωθυπουργός-καπιταλιστής-κομμουνιστής, πόσα χαρτιά χρειάζεσαι για να κάνεις μια επένδυση στην Ελλάδα.

Θα επανέλθω. Γιατί στη γειτονιά έχουν συμβεί και άλλα. Πιο σημαντικά. Και πιο καθεστωτικά...

Επιστήμη

Η Ελλάδα δεν είναι μια ακριβής επιστήμη. Σοφή κουβέντα, κάπου την είδα γραμμένη με αφορμή το εκλογικό αποτέλεσμα. Το οποίο αν με ρωτήσεις, το θεωρώ χειρότερο από το προηγούμενο. Ή μάλλον, το προηγούμενο μοιάζει ευλογία σε σχέση με αυτό.
Θα μου πεις, από πότε είναι ευλογία να ψηφίζεις με νεύρα; Θα σου πω: από τη στιγμή που συνειδητοποιείς ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός και σε δούλευε ψιλό γαζί, όταν τα δανεικά ήταν φθηνά. Παράλληλα, βλέπεις εκεί στο βάθος κάποιους άλλους να θέλουν κάτι να σου πουν. Εκεί λοιπόν πάνω στα νεύρα σου θα κάνεις και δυο σωστές κινήσεις. Θυμάσαι τα μούτρα του Σαμαρά και του Βενιζέλου μόλις έσκασαν μύτη τα 18άρια και τα 13άρια; Για αυτό σου λέω ευλογία. 
Και ύστερα; Ύστερα ήρθε ο Πικραμμένος και οι μέλισσες. Οι νέες εκλογές, όπου θα κυριαρχούσε ο φόβος. Όλοι το ήξεραν. Και τι έκαναν; Φουλ κουβέντα για το παρελθόν και υποσχέσεις με φόντο τον φόβο. Και μπορεί η Ελλάδα να μην είναι μια ακριβής επιστήμη, οι Έλληνες όμως είναι.
Βασικά υπήρχαν δύο επιλογές: να αφεθούν στις υποσχέσεις ενός Τσίπρα, που πολύ θα το ήθελαν, αλλά δεν θα το επέτρεπαν στον εαυτό τους. Ή στις υποσχέσεις ενός Σαμαρά, τις οποίες δεν πιστεύουν, αλλά θα το επέτρεπαν στον εαυτό τους.
Γιατί; Γιατί ο Έλλην ήταν ανέκαθεν συντηρητικός. Εσχάτως και φοβισμένος. 
Δεν ξέρω αν φταίνε οι γέροι και η περιφέρεια που έβαψαν το χάρτη γαλάζιο. Πιθανόν. Τι να πεις για τους γέρους; Ψηφίζουν συντηρητικά, ζουν πολύ, τρώνε τα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων και κάνουν οξυγονοκόλληση σε δάσος (από αυθαίρετα) με 9 μποφόρ με αποτέλεσμα να καίγονται για πλάκα 20.000 στρέμματα δάσους (από αυθαίρετα). Αλλά that's it. Kαι η Περιφέρεια αυτή είναι. Και οι νοικοκυραίοι, επίσης. Και τα ξένα δημοσιεύματα, επίσης. Θέλεις να μιλήσουμε για τα ελληνικά δημοσιεύματα; Διότι στο χωριό μου, το να αποκαλείς τον Τσίπρα δημαγωγό και τον Σαμαρά περίπου άχρηστο, είναι πιο κόσμιο από το να αποκαλείς την Μέρκελ «τσούλα του Βερολίνου» και τον Σόιμπλε «σακάτη με καθετήρα». Δεν επιμένω, ίσως είναι και θέμα αισθητικής.
Για αυτό ήταν ευλογία το προηγούμενο αποτέλεσμα. Αυτό με τα νεύρα. Είναι λίγο αιρετική η άποψή μου, αλλά έπρεπε το Μάιο να ξεκινήσει ωραιότατα ο κύριος Αλέξης με κυβέρνηση. 'Εστω μειοψηφίας ή ανοχής, πες το όπως θέλεις, Η μισή Ευρώπη -που την βρίζουμε- με τέτοιες κυβερνήσεις λειτουργεί. Και με την πρώτη στραβή, εκλογές. Να δεις μετά ποσοστό. Μέχρι και εγώ -ο εξαιρετικά δύσπιστος με αυτό τον ετερόκλητο συρφετό που αποκαλείται κόμμα- θα το ψήφιζα.
Αντ΄αυτού, ο κύριος Αλέξης αναλώθηκε στη φλυαρία, στα «δεν μπορώ τώρα, είμαι μια θεά - μην με αγγίζεις» και τέτοια. Και χάθηκε μια ευκαιρία.
Γιατί οι άλλοι ήταν παλιές καραβάνες και ήξεραν πώς θα πάνε οι νέες εκλογές. Πώς θα χειρίζονταν τον συντηρητικό, το νοικοκυραίο, τον γέρο με την οξυγονοκόλληση και τον φοβισμένο.
Όχι ότι είναι κακό να είσαι Αξιωματική Αντιπολίτευση. Μην ακούς τον Βενιζέλο που του έχει βγει ο εγωισμός και θέλει τώρα να φάνε όλοι μαζί τα σκατά, επειδή ο προκάτοχός του βούλιαξε μια χώρα.  Κάποτε βέβαια ήταν η πιο απλή δουλειά στον κόσμο, αφού το μόνο που χρειαζόταν να κάνεις ήταν υπομονή μέχρι ο νοικοκυραίος να σκυλοβαρεθεί τον άλλο και να σε ψηφίσει.
Τώρα όμως είναι δύσκολη δουλειά, γιατί υπάρχει ρευστότητα. Ο έτερος πόλος δεν έχει ακόμα διαμορφωθεί. Ψάχνεται. Σαν τον σκύλο έρχεται και σε μυρίζει να δει τι ακριβώς έχεις να πεις. Ίσως η Αξιωματική Αντιπολίτευση να κάνει καλό. Ίσως. Γιατί και ο σκύλος ενίοτε μυρίζει, κατουράει και φεύγει.
Στο χέρι του είναι. Να πείσει περισσότερους (συντηρητικούς και φοβισμένους) να αφεθούν στις υποσχέσεις του, επειδή θα το επιτρέψουν στον εαυτό τους. Ενδεχομένως και κάποιους από εμάς τους δύσπιστους.
Αλλωστε, επειδή η Ελλάδα δεν είναι μια ακριβής επιστήμη, μπορεί τελικά στο ελικόπτερο να μπουν οι σωστοί άνθρωποι.

Braden

Καμάρωσε το πόστερ δίπλα τι ωραία που διακινεί το δίλημμα. Το χαρτί έχει ξεθωριάσει, γιατί συνέβη πριν από σχεδόν 70 χρόνια, όμως τα διλήμματα σπανίως αλλάζουν περιεχόμενο.
Το ένα όνομα στο πόστερ, σίγουρα το γνωρίζεις: Perón. Το άλλο μάλλον σου είναι άγνωστο.
Ακου λοιπόν την ιστορία: Ο Spruille Braden ήταν ένας Αμερικανός διπλωμάτης, επιχειρηματίας και αυτό που λέμε «λομπίστας». Υπηρέτησε σε διάφορες χώρες της Νοτίου και Κεντρικής Αμερικής σε περιόδους με μεγάλες πολιτικές και οικονομικές ανακατατάξεις.
Για να σου δώσω να καταλάβεις βρέθηκε στην Κούβα το 1942, στην Κολομβία και στην Argentina το 1945, χρονιά-ορόσημο για την ιστορία της πατρίδος.
Υπηρέτησε ως «λομπίστας» και σε άλλες χώρες της Κεντρικής Αμερικής, εντελώς συμπτωματικά σε περιόδους, όταν τα συμφέροντα αμερικανικών εταιρειών βρίσκονταν σε κίνδυνο. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, η Guatemala, όταν στα μέσα της δεκαετίας του 1950 ο τότε πρόεδρος της χώρας ανετράπη σε πραξικόπημα, επειδή δεν εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των αμερικανικών εταιρειών που «έσπρωχνε» ο Braden. Εντελώς συμπτωματικά.
Πάμε όμως πάλι πίσω στην Argentina και στο 1945, όταν όλα έδειχναν ότι ο Juán Domingo Perón ερχόταν στην εξουσία. Ο πρέσβης Braden αντιλαμβανόταν ότι αυτό θα έβλαπτε τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Βγήκε λοιπόν παγανιά και με τα επικοινωνιακά μέσα εκείνης της εποχής, προσπαθούσε να πείσει την κοινή γνώμη ότι ο Perón είναι ναζιστής, οπαδός του Αξονα και πρώτος ξάδελφος του Επίτιμου. Ουσιαστικά την είχε δει λίγο κομματάρχης «Γκρούεζας», αναλαμβάνοντας να οργανώσει όλη την Αντιπολίτευση. Πύρινοι ήταν οι λόγοι που έβγαζε κατά του Perón σε ένθερμα ακροατήρια.
Δεν καταλάβαινε όμως ότι με το να ανακατεύεται στα πολιτικά πράγματα μιας χώρας, εξαγρίωνε περισσότερους από όσους ικανοποιούσε. Διότι ωραίο είναι να βλέπεις μέσα σε κλειστές αίθουσες να σε χειροκροτούν, αλλά τράβα μανίτσα λίγο την κουρτίνα να δεις από το παράθυρο πόσοι είναι εκεί έξω που σε μουτζώνουν.
Ο Perón εκμεταλλεύθηκε με τον καλύτερο τρόπο το φανατισμό και την αφέλεια του Αμερικανού «λομπίστα»: το σλόγκαν που γέμισε τους δρόμους των πόλεων στις προεδρικές εκλογές του 1946 ήταν αυτό που βλέπεις στη φωτό: Braden o Perón. Το θες πιο απλά; «Ή θα ψηφίσετε τον Αμερικανό ή τον Αργεντινό».
Το αποτέλεσμα της κάλπης; Το 54% των Argentos ανέδειξε πρόεδρο τον Perón. O αντίπαλός του και εκλεκτός του Braden έλαβε το 42%. Σημειώνεται ότι εκείνη ήταν η τελευταία φορά που στις εκλογές ψήφιζαν μόνο οι άνδρες.
Ενίοτε συμβαίνει αυτό με τα διλήμματα. Πεισμώνουν περισσότερους από όσους εκβιάζουν.
 

Στροφή (Μέρος Β')

Στο ξαναλέω: σωτηρία δεν υπάρχει, οπότε δεν έχει ιδιαίτερο νόημα. Αλλά επειδή μπήκες πάλι στη στροφή για την κάλπη, ιδού ένας νεότερος οδηγός κομμάτων για να αποφασίσεις τι θα ψηφίσεις.
Εμένα αν με ρωτήσεις πιστεύω πλέον ότι ο μόνος τρόπος για να σωθεί η Ελλάδα, «τώρα που η Ευρώπη αλλάζει», είναι να μετονομαστεί σε ΒΑΝΚΙΑ. Οι τράπεζες σώζονται πάντα. Ο κόσμος είναι μια άλλη ιστορία...
Αλλά αν εσύ επιμένεις παραδοσιακά, ιδού τα επικαιροποιημένα προγράμματα των επίδοξων σωτήρων:

Νέα Δημοκρατία: Σας ομιλεί αυτόματος τηλεφωνητής. Καλώς ήρθατε στη Συγγρού. Αν θέλατε να καλέσετε το Media Markt που είναι δίπλα, πατήστε το 2. Αν είστε της Δημοκρατικής Συμμαχίας, πατήστε το 3. Αν δεξιοφέρνετε γενικότερα, πατήστε το 4. Αν κατέχετε την τέχνη του βουντού σε ομοίωμα Τσίπρα, πατήστε το 5. Αν έχετε γαλάζιο μάτι που καρφώνει άγρια ΣΥΡΙΖέο, πατήστε το 6.  Αν γέννησε η μαύρη σας γάτα, πατήστε το 7 για να πληροφορηθείτε τη διεύθυνση κατοικίας του πλησιέστερου σε εσάς ψηφοφόρου του ΣΥΡΙΖΑ. Αν πιστεύετε ότι θα επαναδιαπραγματευθεί ο Σαμαράς το Μνημόνιο, αφήστε να πατήσουμε εμείς τα γέλια.
Κεντρικό σύνθημα: ο ΣΥΡΙΖΑ θα φορολογήσει και τις βλεφαρίδες σας.

ΣΥΡΙΖΑ: Αν διαβάζεις αυτό το post Δευτέρα-Τετάρτη-Παρασκευή, θα σκίσουμε το Μνημόνιο και θα δώσουμε επίδομα 1.400 ευρώ για πέντε χρόνια. Αν το διαβάζεις Τρίτη-Πέμπτη-Σάββατο, θα κάνουμε πολιτικό-κοινωνικό-ανθρωπολογική καταγγελία του Μνημονίου. Αλλά το επίδομα των 1.400 ευρώ ισχύει, άντρες είμαστε και φοράμε παντελόνια. Αν το διαβάζεις Κυριακή, δεν έχουμε ακόμα αποφασίσει τι θα κάνουμε. Αν το διαβάζεις πρωί, θα βάλουμε φόρους στους πλούσιους. Αν το διαβάζεις μεσημέρι, θα κρατικοποιήσουμε μέχρι και τις αστρολόγους. Αν το διαβάζεις απόγευμα, θα σου πάρουμε τα λεφτά από την τράπεζα και δεν θα πας διακοπές. Αν το διαβάζεις βράδυ, προλαβαίνεις να βάλεις ένα βρακί και μια σαγιονάρα να πεταχτείς στο πλησιέστερο ΑΤΜ.
Κεντρικό σύνθημα: oooooh, yo soy argentino, soy soldado del Pingüino (από την προεκλογική εκστρατεία της Sra Presidenta de la Nación, doña Cristina Fernández de Kirchner).

ΠΑΣΟΚ: «Η ατμόσφαιρα ηλέκτρισμενη, λέξη από τα χείλη μας δεν βγαίνει. Η σιωπή τα λέει απόψε όλα, τι να πεις και τι να πω.» Δικό σας: «Η ατμόσφαιρα ηλέκτρισμενη, λέξη από τα χείλη μας δεν βγαίνει. Η σιωπή τα λέει απόψε όλα, τι να πεις και τι να πω. Αμηχανία, αμηχανία. Να μην με αγαπάς, να σε αγαπώ.»
Κεντρικό σύνθημα: Αν παρήλθον οι χρόνοι εκείνοι.

Ανεξάρτητοι Έλληνες: Ντου, ντου, ντου από παντού ρε παλιοαπατεώνες, λαμόγια, τοκογλύφοι ρε της Goldman Sachs, ρεμάλια Ράιχμπάχερ ρε παλιογερμαναράδες με τα Μνημόνιά σας. Ρε μπείτε κανά Facebook να κάνετε like ρε στις 750 προτάσεις για την Οικονομία, τις 450 θέσεις για τη Δημόσια Διοίκηση και τα 2.000 μίνιμουμ σημεία για κυβέρνηση συνεργασίας, ρε.
Κεντρικό σύνθημα: Ρε, Πάνος Καμμένος, ρε πικραμένοι. Ρε.

ΚΚΕ: Αυτοί (δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ) λένε ψέματα, μην τους εμπιστεύεσαι. Είναι ψεύτες, ψεύτες, -ρε πού καταντήσαμε- ψεύτες και ψεύτες. Και λένε ψέματα. Και μην τους εμπιστεύεσαι. Αυτούς (δηλαδή τον ΣΥΡΙΖΑ). Που είναι ψεύτες. Και λένε ψέματα.
Κεντρικό σύνθημα: Μαρούσκα, το evian! Χάνουμε και την πέμπτη θέση.

Χρυσή Αυγή: Εκδρομές και μπάνια σε Αυλάκι και Πόρτο Ράφτη. Αποκλειστικά για τον ελληνικό λαό. Πρόγραμμα εκδρομής: εγερτήριο 6:15 και πρωινές καθαριότητες. Στις 7 αναφορά λόχου. Στις 7:30 πέρας προσέλευσης αξιωματικών, βουλευτών και του γενικού γραμματέα. Στις 8 αναφορά εκδρομής και επιβίβαση σε ΡΕΟ (σε τριάδες). Επιστροφή στις 14:00. Αναχώρηση αξιωματικών, βουλευτών και του γενικού γραμματέα στις 14:20. Συσσίτιο στις 15:00 και κατάκλιση. Το απόγευμα υποχρεωτική μετάβαση στο ΚΨΜ για την προβολή των Επικαίρων, ήτοι της δυναμικής παρέμβασης του εκπροσώπου Τύπου στο show που διοργάνωσε εντός τηλεθαλάμου ο Γεώργιος Παπαδάκης. Προσφορά από το ΚΨΜ: γυαλιά ηλίου τύπου rayban μόνο 150 μεταλλικές δραχμές. Θα ακολουθήσει επίδειξη ασκήσεων πυγμαχίας σε κόκκινο αφρολέξ. Βραδινό γιαούρτι στις 20:00 και προσευχή Δέσποτα Παντοκράτωρ.  
Κεντρικό σύνθημα: Ωραίο το σακάκι σου, Ηλία μου.

ΔΗΜΑΡ: Αν ακόμα δεν αυτοκτονήσατε από την υπνηλία που σας προκαλούμε, θέλουμε να μας δώσετε εντολή για σταδιακή απαγκίστρωση από το Μνημόνιο και ισοδύναμα μέτρα. Αλλά να είναι και ο ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή, καθόμαστε στην προβλήτα του λιμανιού και βγάζουμε ένα-ένα τα αγκίστρια. Αλλά να είναι και ο ΣΥΡΙΖΑ. Και μετά θα πάρουμε τα ισοδύναμα μέτρα, τα οποία όπως λέει και η λέξη και έχουμε τονίσει τόσες φορές, είναι μέτρα ισοδύναμα, δηλαδή δεν πλήττουν τους πάντες όπως τα άλλα μέτρα που δεν είναι ισοδύναμα. Αλλά να είναι και ο ΣΥΡΙΖΑ. Και αν στις 18 Ιουνίου δεν υπάρχει πάλι κανείς να φάει το σκατό, εμείς θα συνεργαστούμε με όποιον βρεθεί, για να τελειώνουμε. Αλλά σε αυτό δεν χρειάζεται να είναι και ο ΣΥΡΙΖΑ.
Κεντρικό σύνθημα: Κάτσε καλά, Αλέξη.

Οικολόγοι Πράσινοι: 'Οταν σας λέγαμε ότι η Ιωάννα Κοντούλη είναι και πολύ ντάνα, δεν μας πιστεύατε. Τώρα έχετε μια ακόμα ευκαιρία να μας στείλετε στη Βουλή, γιατί έχουμε και πρόγραμμα, και κόκκινες γραμμές, και μπρίο. Δηλαδή η Λούκα Κατσέλη καλύτερη είναι που έπιασε πόρτα για το χειμώνα; Μη χέσω.
Κεντρικό σύνθημα: νιάου, βρε γατούλα.

Δράση-Δημιουργία Ξανά-Φιλελεύθερη Συμμαχία: Καταρχήν θα απολύσουμε 400 χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους. Μετά θα στείλουμε γράμμα στην Εξοχότατη Μάνταμ Μέρκελ να την ενημερώσουμε. Στη συνέχεια θα απολύσουμε άλλες 400 χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους, αλλά αυτή τη φορά δεν θα στείλουμε γράμμα στην Εξοχότατη, απλά θα ξαποστείλουμε όλους αυτούς τους δημόσιους υπαλλήλους προς Γερμανία. Κάτι θα βρουν να τους κάνουν. Μετά θα κάνουμε την Ελλάδα μια στοιχειωδώς ευρωπαϊκή χώρα, αλλά για να γίνει αυτό θα δώσουμε ταξιδιωτικά έγγραφα σε ακόμα 10 εκατομμύρια Έλληνες να ξεκουμπιστούν και να πάνε Γερμανία να σμίξουν με τους 800 χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους. Σίγουρα θα έχουν όλοι από έναν συγγενή. Μετά θα στείλουμε νέο γράμμα στην Εξοχότατη να μας στείλει καμιά 10αριά εκατομμύρια Γερμανούς για μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα. Κατά προτίμηση Βαυαρούς. Σε καμία περίπτωση τρισάθλιους Ανατολικογερμανούς, γιατί θα κάνουν κολεγιά με τον Λαφαζάνη και θα θέλουν διορισμό στο Δημόσιο και θα αρχίσουμε πάλι το ίδιο βιολί. Είτε το πιστεύετε είτε όχι, μόνο έτσι σώζεται η χώρα.
Κεντρικό σύνθημα: Exzellenz Frau Merkel.

ΛΑΟΣ: «Την είδα την καλή σου και απόρησα μαζί σου. Πες μου, απάντησέ μου σε παρακαλώ, τι της έχεις βρει; Τι της έχεις βρει; Ώρες την κοιτώ σου λέω, μα δεν βλέπω κάτι ωραίο. Τι της έχεις βρει, τι της έχεις βρει; Όποιον ρώτησα μου είπε, τίποτα πως δεν της βρήκε.»
Κεντρικό σύνθημα: Στην κάλπη δαγκωτό στον Φοίβο.

Ελπίζω να σε βοήθησα. Αντε και στην τρίτη αναμέτρηση!

*Το σύνθημα στη φωτό: «Δεν μπορούμε να σφίξουμε το ζωνάρι και να κατεβάσουμε τα παντελόνια ταυτόχρονα». 

Ιωβηλαίο

 Kοίτα τώρα δεν θα κάτσουμε να σκάσουμε περισσότερο. Σωτηρία δεν υπάρχει, οπότε μπορούμε να ασχοληθούμε με κάτι πιο ουσιαστικό. Στο βρετανικό νησί που ακούει τις λέξεις Ευρώπη και Ευρώ και βγάζει σπυράκια, είχαν γιορτές. Η γνωστή λατρεμένη συμπλήρωσε 60 χρόνια στο Θρόνο και είπαν να το ρίξουν λίγο έξω. Οι Βρετανοί -ως γνωστόν- είναι λάτρεις της παράδοσης και των ρεκόρ. Η εν λόγω λατρεμένη είναι η δεύτερη μακροβιότερη του Θεσμού, πίσω από την Βικτωρία, αλλά σε λίγο θα το σπάσει το ρεκόρ. Για την ακρίβεια σε τρία χρόνια. Μην στα πολυλογώ, τέσσερις μέρες κράτησε το πανηγύρι. Όσο κρατάνε στην Ελλάδα τα θαύματα. Μετά πέφτουμε στην παραμύθα, που δεν έχει ποτέ ημερομηνία λήξης. Δεν βαριέσαι.

(κλικ στη φωτό για μεγέθυνση)

Επάνω βλέπεις το σόι μέσα στη φαλκονέρα σε κρουαζιέρα στον Τάμεση. Εκ πρώτης όψεως αναρωτιέσαι αν όλοι αυτοί γνωρίζονται και αν γιορτάζουν κάτι. Εκ δευτέρας όψεως αναζητείς τον εορτάζοντα ή την εορτάζουσα. Εκ τρίτης όψεως αναρωτιέσαι αν ο μπάρμπας αριστερά είναι αληθινός ή ολόγραμμα, καθότι έχει κλείσει τα 91. Τα ακούς Ανδρέα μου-Λοβέρδο μου του ΠΑΣΟΚ του 9% (και πολύ λέω). Δεν πεθαίνουν οι παλιόγεροι να γλιτώσουμε και καμιά σύνταξη. Οι αχάριστοι που θέλουν και φάρμακα. Εκ τετάρτης όψεως, τα πιο ενδιαφέροντα κομμάτια της φωτογραφίας είναι η Καίτη (άκρα αριστερά) και ο Χαρούλης (άκρα δεξιά). Τι να σου κάνω, βρε Λιάνα μου, που τα πιο hot μωρά συνωστίζονται στα άκρα; Για την ιστορία: το ολόγραμμα μόλις εγκατέλειψε τη φαλκονέρα και πάτησε στεριά, μπήκε στο νοσοκομείο με ουρολοίμωξη. Μα τώρα είναι σοβαρά πράγματα αυτά; Ουρολοίμωξη στα 91; Και θάνατο πότε παθαίνεις; Πήρε και εξιτήριο, σε ενημερώνω, δεν θέλω να σε αφήσω με την αγωνία. Κατάλαβες Ανδρέα μου-Λοβέρδο μου; Όρθιος βγήκε από το νοσοκομείο. Κόψε άλλα 2 δισ. ευρώ δαπάνη να είσαι μέσα.

Εδώ επιτέλους νετάρει ο φακός και πιάνεις τα γεγονότα. Η εορτάζουσα-λατρεμένη στα λευκά, πίσω το ολόγραμμα αγναντεύει τον Κέρβερο που φυλά τις Πύλες του Αδη, κάτι κομπάρσοι φασκελώνουν, η hot Καιτούλα ξεχωρίζει ακόμα και αν φόρεσε το ίδιο χρώμα με τον καναπέ και ο πανίβλακας σύζυγος στον κόσμο του. Αλλά μην μπερδεύεστε, που λέει και ο Σαμαράς: η φωτογραφία είναι πραγματικά ιστορική, όχι για τα 60 χρόνια της λατρεμένης, αλλά γιατί η καμήλα (με Κ κεφαλαίο) στη μέση έχει βγει στη φωτογραφία decent. Θα μου πεις, δεν βλέπω και τίποτα με το καθίκι που φόρεσε στο κεφάλι. Μα αυτό είναι το decent που λέγαμε. Πάντως, εμένα δεν μου το βγάζεις από το μυαλό ότι η Καιτούλα τού ρίχνει μια 10ετία του πανίβλακα. Χαλαρά.

Τώρα που βλέπεις τη φωτογραφία επάνω καταλαβαίνεις καλύτερα την έννοια του decent. Η σκληρή πραγματικότητα δεν άργησε να αποκαλυφθεί, διότι αυτή είναι η αληθινή καμήλα (με Κ κεφαλαίο). Ο Κάρολος κοιτάει με απελπισία ανάλογη με του Σαμαρά μόλις διαπίστωσε ότι Μάη μήνα έβγαλε βία 108 έδρες. Πίσω ο πανίβλακας υιός κάτι πάει να ψελλίσει ως παρηγοριά και τα δύο ακραία μωρά -Καιτούλα της άκρας αριστεράς και Χάρης της άκρας δεξιάς- συνασπίστηκαν για να το απολαύσουν. Τα βλέπεις Λιάνα μου; Κολεγιά έκαναν τα hot άκρα. Έρχονται σκαμπίλια. Μην σου πω και κρεμάλες.

Αραμπάς περνά, που έλεγαν και οι παλαιότεροι. Να τη θυμάσαι αυτή τη φράση, γιατί σε λίγο πάλι θα περνάει ο αραμπάς για να αγοράσουμε κανένα φασολάκι με δραχμές, επειδή δεν έπιασε η μπλόφα του Τσίπρα, της Ζωής Κωνσταντοπούλου, της Ρένας Δούρου και του Πάνου Σκουρλέτη και μας έμεινε το Μνημόνιο. Καλά, ο πίσω με την τραγιάσκα σίγουρα είναι Αμερικάνος τουρίστας που πήρε την απομίμηση της Λουσίλ Μπωλ (αριστερά) και πήγε Λονδίνο. Μέσα στο κάρο, ο Κάρολος σε ρόλο νεκροθάφτη, η καμήλα (με Κ κεφαλαίο) με το παλτό-δειγματολόγιο για πλακάκια και η λατρεμένη. Η οποία κάνει υπομονή. Κοτζάμ Κοινοπολιτεία κυβερνά με κάθε καρυδιάς καρύδι για υπήκοο, αλλά τέτοιο κομμάτι σαν την καμήλα (με Κ κεφαλαίο) δεν είχε αντικρύσει. Το Ιωβηλαίο της μέσα. Αν ψάχνεις το ολόγραμμα των 91 Μαΐων, είπαμε: ουρολοίμωξη με εξιτήριο.  

Και αφού ξεμπέρδεψαν με τους αραμπάδες, ακολούθησε πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα. Εδώ η εξίσου λατρεμένη και αειθαλής Annie Lennox επί σκηνής. Εκεί δεν ήμουν, αλλά υποθέτω ότι τραγουδά το There must be an angel από τα χρόνια των θρυλικών Eurythmics. Για να θυμούνται οι παλαιοί και να μαθαίνουν οι νεώτεροι.

Eδώ είναι που λέμε, words fail me. Η λατρεμένη προσπαθεί να λύσει το κουίζ: ποιος έχει κάνει πιο πολλά τραβήγματα, ποιος έχει βάψει πιο πολύ το μαλλί και ποιος φοράει περούκα. Ο ΜακΚάρτνεϊ θυμίζει τον Πασχάλη-σύζυγο Αλίκης Αρβανιτίδη. Μάλλον ψωνίζουν βαφή από το ίδιο μαγαζί. Ο Tom Jones δίπλα καλά το πάει, θα μπορούσε να έχει βγει από ριμέικ του Star Trek ή να ετοιμάζεται για την ορκωμοσία της νέας Βουλής των Ελλήνων. Πιο δίπλα η Σίρλεϊ Μπάσεϊ μοιάζει πιο νέα και από όταν την είχα δει στο Ηρώδειο πριν 20 χρόνια. Ας όψεται η φωνάρα της. Παραδίπλα ο Kλιφ Ρίτσαρντ παριστάνει το 20χρονο με κοστούμι σε χρώμα που θα ζήλευε και η Μοιραράκη για το ρόμβο της μπορντώ-κεραμιδο-κοκκινο μπουχάρας που κουβάλησε η ιδία από τη χώρα του Πακιστάν. Last but not least, o Έλτον Τζον. Χωρίς λόγια, γιατί το κάνει με άποψη.

Aυτά τα ολίγα. Αν με ρωτήσεις πόσο μακριά το πάει η λατρεμένη, σου απαντώ ευθέως: πιο πολλές πιθανότητες δίνω να γιορτάσει και τα 70 χρόνια στο Θρόνο, από το να σχηματιστεί εδώ κυβέρνηση.

Και πού' σαι: αν ήσουν στο Λονδίνο και το έζησες, περιμένω ανταπόκριση.

Outsourcing

Δεν ξέρω εσύ, αλλά εγώ ξέρω τι λατρεύω περισσότερο σε αυτή τη χώρα: τη γλυκιά αφέλεια με την οποία πέφτει από τα σύννεφα όταν γκρεμίζονται οι συλλογικές της φαντασιώσεις. Θυμήσου πριν από δέκα χρόνια, τότε που εξαρθρώθηκε η 17Ν: όλοι πίστευαν ότι θα έβλεπαν κάτι μυστήριες, σχεδόν απόκοσμες φυσιογνωμίες εκτελεστών και ιδεολόγων. Και τους προέκυψαν οι Ξηροί και μια παπαδιά. Το λες και απογοήτευση. 

Πήγαινε το timeline δέκα χρόνια μπροστά: τότε που ο Ακης και το σόι του μπήκε στη φυλακή. Μέχρι τότε ποιος ήταν ο urban legend για το λαμόγιο που τα έφαγε; Ότι κάθεται αραχτός σε ένα κότερο και χαζεύει κώλους στην Ipanema του Río de Janeiro. Και τι προέκυψε; Ένα τσόκαρο που αγόραζε κρόσια των 2.500 ευρώ. Κρόσια και τα νεύρα από την απογοήτευση.

Έλα στο σήμερα: στη βία διά τηλεοράσεως και στον ορυμαγδό ακτιβισμού και φλυαρίας που την ακολούθησε. Μέτρησα ίσα με 3.500 «όχι» του τηλεδημοσιογράφου. Με τόσα κροσέ το μάγουλο της Λιάνας θα έπρεπε να είναι πιο μαύρο και από το σκοτάδι στη Mordor. Mοναδικοί φάροι σταθερότητας, ο Πάκης που πάτησε το auto-pause και η κατά τα άλλα λαλίστατη «Παπακώστα» του ΣΥΡΙΖΑ. Στην αναμπουμπούλα λούφαξαν και άφησαν τους άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Κλασικά κομματόσκυλα που προφανώς μέτραγαν πόσους ψήφους θα βγάλουν από την όλη ιστορία. Για την κυβέρνηση της κεντροδεξιάς ή της αριστεράς.
Στην επίκαιρη (πλέον) Argentina του 2001 υπήρχε ένα σύνθημα: violencia es mentir (βία είναι το να λες ψέματα). Ο πρόεδρος που έφυγε με το ελικόπτερο έλεγε ψέματα ότι δεν υπάρχει κρίση.
Εδώ το ψέμα κυκλοφορεί με τη μορφή της συλλογικής φαντασίωσης: ο καθένας περιφέρει από μία συνταγή σωτηρίας και δεν ακούει κουβέντα. Ακολουθήστε μόνο εμένα και δεν θα χάσετε. Στο τέλος του δρόμου υπάρχει ένας παράδεισος, κάτι σαν τη Shangri-La για να θυμηθούμε και το βιβλίο του James Hilton.
Θέλεις και άλλα ψέματα; Το να πιστέψεις, για παράδειγμα, ότι όταν το Κράτος απουσιάζει, δεν θα βρεθεί κάποιος να καλύψει το κενό. Στα Τρίκαλα Κορινθίας το λέμε outsourcing. Η δουλειά θα γίνει, άλλοτε με το γκλάμουρ χαμόγελο της φιλανθρωπίας και άλλοτε με βήμα στρατιωτικό.
Σε κάθε περίπτωση, κάποιος άλλος θα σου απλώσει το χέρι. Ξέρει ότι έχεις βρεθεί στα όριά σου, πεινάς ή θα πεινάσεις, φοβάσαι, ανησυχείς, αγωνιάς. Θα τρυπώσει σε διόδια, σε πάσης φύσεως «αγώνες», σε συσσίτια, σε πλατείες όπου φιγουράρουν κρεμάλες και μούτζες. Θα δώσει το «παρών» για να αναγνωρίσεις το χέρι όταν θα απλωθεί και να το πιάσεις. Μέχρι που σήκωσες το βλέμμα και είδες ένα μάτι που γυάλιζε. Πάει, γκρεμίστηκε άλλη μία φαντασίωση.
Δεν ξέρω εσύ τι λες, αλλά για μένα το χυδαιότερο ψέμα είναι να πιστέψεις ότι υπάρχει βία για την οποία σφυρίζουμε αδιάφορα και βία που πρέπει να μας βγάλει στα κάγκελα. Ναι, βία είναι η απελπισία, το πλαστικό ποτήρι, το κροσέ, αλλά και οι άνθρωποι που καίγονται σε μια τράπεζα ως happening, όπως και το ανοιγμένο κεφάλι του βουλευτή Χατζηδάκη. Βία είναι και τα δακρυγόνα που πνίγουν έναν συνδικαλιστή, αλλά βία είναι και τα κτίρια που λαμπαδιάζουν για το φιλοθεάμον κοινό.
Αν βγάλουμε τη μεζούρα και ορίσουμε τη βία όπως μας βολεύει, δεν θα έχει μείνει άλλο ψέμα για να ταΐσει τις συλλογικές μας φαντασιώσεις. Και βασικά την κυριότερη: sólo el pueblo salvará al pueblo (μόνο ο λαός θα σώσει το λαό).