Συν και πλην

Λόγω εξαιρετικών περιστάσεων, έχω ένα συν οπότε ξεκινώ με τα πλην:

Πλην στον Κρις Φώλια. Καλά εσάς σας καταράστηκε εκείνο το ομορφόπαιδο το Αμερικανό, επειδή δεν ψωνίζατε φυσικό αέριο από το μαγαζί του, δεν εξηγείται αλλιώς τέτοια κεσάτια. Βρε χρυσέ μου, τι τα θες τα χωρατά και τις χαριτωμενιές τύπου «εγώ τρώω ηλιέλαιο»; Και τι με νοιάζει εμένα; Και εγώ τρώω τα νύχια μου. Γιατί δεν βγαίνεις να πεις «μάλιστα, τα κάναμε σκατά, αλλά πήραμε το μαθημά μας και θα το φτιάξουμε το σύστημα». Μηδέν κοινός νους;
Πλην στην κατινιά και την εμπάθεια έναντι του νικητή της Eurovision. «Ο Ντίμα φωτογραφήθηκε σε γκέι περιοδικό», «οι πατούσες του ήταν μαύρες» και άλλα τέτοια. Για το βρακί του, κορίτσια, μάθατε αν ήταν καθαρό;
Πλην στους «ειδικούς» που άρχισαν τη γκρίνια για την Εθνική, πριν καλά καλά σφυρίξει το Euro. Eίναι οι ίδιοι που γκρίνιαζαν το 2004 για τον «παππού-Ρεχάγκελ» και μετά βγήκαν στους δρόμους, οι ίδιοι που φώναζαν μετά την ήττα στο Καραϊσκάκη από την Τουρκία και μετά μιλούσαν για την ομάδα που «προκρίθηκε παλικαρίσια και βούλωσε στόματα». Εγώ λέω να βουλώσετε το δικό σας στόμα.
Πλην σε όλους αυτούς που τα έβαλαν με τον σκοπιανό τραγόπαπα, ο οποίος για να σπρώξει λίγο ένα συγκεκριμένο κόμμα εν όψει κάλπης, είπε ότι η Θεσσαλονίκη είναι πατρίδα των Σλάβων. Καταρχήν, το θέμα της Μακεδονίας το έλυσε ο ΜΕΓΙΣΤΟΣ Ανδρόνικος πριν πολλά χρόνια. Κατά τα άλλα, γιατί απορείτε; Εδώ τι κάνουν οι παπάδες; Ξεχάσατε την «Δεξιά του Κυρίου;»

Πλην στους γονείς που ξεροσταλιάζουν στα κάγκελα, ενώ ο κανακάρης δίνει Πανελλαδικές. Πώς ακριβώς βοηθάτε το παιδί σας; Έχετε vibe που στέλνει μέσα τις λύσεις στην Ιστορία; Πόσο μυαλό θέλει να καταλάβετε ότι αγχώνετε περισσότερο τα δύστυχα;

Συν στην Αργεντινή μου, που είχε γενέθλια. Έγινε 198 Μαΐων (στην κυριολεξία Μαΐων) η γλυκιά μου.

VIVA EL 25 DE MAYO. EN UNION Y LIBERTAD, SIEMPRE.