Ενθύμιον από τον Αη Στράτη

Οι περισσότεροι από εμάς πάμε τα καλοκαίρια στα νησιά για λίγες μέρες. Απλώνουμε τις κορμάρες στις παραλίες, βγάζουμε φωτογραφίες, στέλνουμε καρτ ποστάλ στους ξένους φίλους μας για να ζηλέψουν, τρώμε, πίνουμε, κάνουμε και καμιά αταξία και φεύγουμε.
Οι εννέα καθηγητές που διδάσκουν στο Γυμνάσιο και το Λύκειο του Αη Στράτη ζουν εκεί χειμώνα-καλοκαίρι. Τους βλέπουμε δίπλα (συγγνώμη ζητώ ταπεινά που δεν χώραγαν όλοι!) σε μια διαφορετική φωτογραφία: μπροστά αυτοί και πίσω τα... φαντάσματα.

Ποιοι είναι τα φαντάσματα: οι 31 «συνάδελφοί» τους, οι οποίοι υπηρετούν στο ακριτικό νησί, αλλά μόνο στα χαρτιά. Για την ακρίβεια, είναι αποσπασμένοι σε άλλες θέσεις -κυρίως σε γραφεία- αλλά παίρνουν τα πολύτιμα μόρια «δυσπρόσιτης περιοχής» που θα τους επιτρέψουν να διεκδικήσουν οργανική θέση δίπλα στα σπίτια τους.

Οι εικονιζόμενοι ζητούν το αυτονόητο: ίση μεταχείριση.

Είναι βέβαιο ότι άκρη δεν θα βρουν, γιατί ζούμε στο γνωστό κράτος-παρωδία-ξεφτίλα. Ακουγα κάποιον «αρμόδιο» το πρωί να μιλά για το ζήτημα και ειλικρινά ήθελα να σπάσω την τηλεόραση. Μετά θυμήθηκα ότι η τηλεόραση είναι δώρο και αποφάσισα απλά να τον στείλω στο διάολο. Όπως θα στείλω στο διάολο όποιον βγει και μου πει ότι «διετάχθη ΕΔΕ και το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκκαλο» ή ότι «παρενέβη εισαγγελέας».

Στα δικά μου τα μάτια, πάντως, είστε μεγάλοι μάγκες και μπράβο για την ωραία σας πρωτοβουλία.

Μια προσθήκη: Η φίλη Daria μού έστειλε τη διεύθυνση ενός όμορφου blog παιδιών του Αη Στράτη με τις φωτογραφίες του τόπου τους. Ρίξτε μια ματιά να παίρνετε ιδέες. Καλοκαίρι έρχεται.

Μια δεύτερη προσθήκη: Προφανώς δεν είναι μόνο ο Αη Στράτης. Όλη η Ελλάδα έχει εκατοντάδες Αη Στράτηδες. Να σας πω για την Ανάφη; την Τήλο; τη Νίσυρο; την Αστροπαλιά; Ο καθένας μπορεί να βάλει άλλα δέκα μέρη. Ξεχασμένοι, αλλά περήφανοι άνθρωποι.
Κάθε τέλη Σεπτεμβρίου που πηγαίνω σε κάτι «κουφά» νησιά, βασανίζομαι να διακρίνω στο βλέμμα των ανθρώπων το φυσιολογικό (κατά τη γνώμη μου) παράπονο που η σεζόν τελείωσε και το μέρος ερημώνει. Δεν τα έχω καταφέρει.