Σιωπή

Υπάρχει μια κατηγορία αθλητικών εφημερίδων που -αν δεν κάνω λάθος- αποκαλούνται «οπαδικές». Δηλαδή: ο Ολυμπιακός κερδίζει την Barcelona στον τελικό του Champions League (το παράδειγμα τυχαίο) και εσύ ανοίγεις την άλλη μέρα την αντίπαλη «οπαδική» και διαβάζεις: «ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΥΛΑ Ο ΣΙΣΕ. Αποκλειστικές δηλώσεις του πατέρα του.»

Αν ο ιστορικός του 2030 πάρει αυτή την εφημερίδα στα χέρια του δεν θα μάθει ότι μια ελληνική ομάδα πήρε το Champions League (είπαμε, το παράδειγμα τυχαίο). Αλλά θα γνωρίζει με κάθε λεπτομέρεια πόσο ΚΑΥΛΑ ήταν ο Σισέ.

Αντίστοιχα, αν το 2030 κάποιος πάρει στα χέρια του την «Ελευθεροτυπία» της 20ής Απριλίου 2010 (πιθανότατα σε flashάκι), δεν θα μάθει ποτέ για την επιχείρηση της Αστυνομίας στο διαμέρισμα όπου βρέθηκαν όπλα ανταρτών, ένα κακόγουστο πάπλωμα και ένα αρκουδάκι. Θα μου πεις, είχα μια σκασίλα.

Το θέμα θα είχε τελειώσει στη σκασίλα, αν δεν διάβαζα τη συνέχεια. Αυτό είναι το κακό με κάτι τέτοιες ιστορίες. Πάντα έχουν και μια συνέχεια, η οποία φλερτάρει μεταξύ γραφικότητας και γελοιότητας. Εξαιρώ την παρέμβαση των εργαζομένων, οι οποίοι έπρεπε στοιχειωδώς να υπερασπιστούν τη δουλειά τους. Θα μπορούσαν ίσως να είναι πιο τολμηροί στην αντίδρασή τους, αλλά υποθέτω ότι οι εποχές είναι δύσκολες για περαιτέρω ηρωισμούς.

Υπήρχε όμως και η επιστολή του εκδότη (ή κάτι τέτοιο), ο οποίος έγραψε ένα ολόκληρο κείμενο εξηγώντας τους λόγους της σιωπής. Και στο τέλος άφησε τον αναγνώστη να κρίνει.

Έγραψε λοιπόν ο εκδότης ότι δεν υπήρχε επίσημη ανακοίνωση της Αστυνομίας για την έρευνα στο διαμέρισμα με το αρκουδάκι. Προφανώς ο άνθρωπος για να στείλει τους δημοσιογράφους περίμενε χάρτινη πρόσκληση τύπου «Την 10η βραδινή θα γίνει έφοδος σε σπίτι. Ενδυμασία περιπάτου. Θα ακολουθήσει κοκτέιλ και κλήρωση με πλούσια δώρα. Παρακαλώ Απαντήστε μέχρι τις 20:00».

(Αν οι δημοσιογράφοι που αποκάλυψαν το Watergate περίμεναν πρόσκληση, ο Nixon ακόμα θα ήταν πρόεδρος).

Στη συνέχεια, δίνοντας το νέο ορισμό της δημοσιογραφίας, δικαιολογεί τη σιωπή ως άμυνα και μάλιστα με πολιτικό στόχο. Σου λέει δεν θα γίνω εγώ όργανο των ΜΜΕ για να πανηγυρίζει η Αστυνομία. Αραγε το Mega, στο οποίο είναι μέτοχος, δεν τον πειράζει που γίνεται «όργανο για να πανηγυρίζει η Αστυνομία»;

Ήθελε επίσης να απέχει από την «κατασκευή σεναρίων που οδηγούν στη φυλακή ανθρώπους χωρίς να γίνονται σεβαστά τα δικαιώματά τους».

Βρε καλώς τα δικά μας παιδιά, που έλεγε και ο ανεκδιήγητος Αλέκος. Μόνο που αν το τεκμήριο της αθωότητας παραβιάζεται, είναι και δική του ευθύνη να το αποκαλύψει. Για αυτό δεν τον λένε Τέταρτη Εξουσία;

By the way, σε αρκετές χώρες του κόσμου -συμπτωματικά του Δυτικού- όσοι κόπτονται για το τεκμήριο της αθωότητας, συνήθως δείχνουν και κάποιο σεβασμό στα θύματα των όσων ζητούν να απολαύσουν το τεκμήριο της αθωότητας. Λεπτομέρεια αυτό, ας μην το συζητήσουμε.

Ασφαλώς είναι δικαίωμα του οποιουδήποτε να υπερασπίζεται τον οποιονδήποτε. Ακόμα και ο βιαστής, ο παιδόφιλος, ο μητροκτόνος, όλοι είναι αθώοι μέχρι να καταδικαστούν. Αλλιώς σε τίποτα δεν διαφέρουμε από κάτι «παραδείσους» (με τόσους θαυμαστές στην Ελλάδα) όπου οι κατηγορούμενοι λιθοβολούνται, εκτελούνται ή απαγχονίζονται με συνοπτικές. Ενίοτε στο όνομα του λαού ή κάποιου ηγέτη-χασάπη.

Αν θέλεις από την εφημερίδα σου να υπερασπίζεσαι το αντάρτικο πόλης, καλά κάνεις. Απλά κάντο με συνέπεια. Tο χρωστάς σε αυτούς που πληρώνουν για να σε διαβάσουν. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέπεια είναι να γίνεις εσύ η φωνή του κατηγορούμενου. Να αποκαλύψεις όσα θεωρείς ότι του στερούν. Όχι να λουφάξεις σε μια γωνίτσα, πετώντας πετρούλες και κάνοντας μαθήματα.

Ακόμα και ο άλλος που σου μιλάει για την ΚΑΥΛΑ του Σισέ, είναι πιο συνεπής.

ΥΓ Και να μην ξεχάσω: Υπήρξε και δεύτερη παρέμβαση από την Ιδιοκτησία. Δεν ξέρω πώς λειτουργεί η ιεραρχία εκεί πέρα, αλλά η Ιδιοκτησία έγραψε: «Όταν μεθαύριο θα έρθει η πληροφόρηση μέσω MEGA ότι προσγειώθηκε ο πρώτος Αρειανός στον πλανήτη, ποιος συντάκτης της 'Ε' θα την επωμισθεί;»

Δεν θέλω να σε στεναχωρήσω, μανίτσα μου, αλλά το θέμα το χάσατε. Ο πρώτος Αρειανός έχει ήδη προσγειωθεί στον πλανήτη.