H άλλη 11η Σεπτεμβρίου

Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω την 11η Σεπτεμβρίου 2001 -προφανέστατα δεν ανήκω σε εκείνη τη μερίδα Ελλήνων που υποστήριξαν το αθάνατο «καλά να πάθουν»- υπενθυμίζω και τιμώ εξίσου μια άλλη 11η Σεπτεμβρίου: αυτή του 1973, όταν ο χασαπο-δικτάτορας Augusto Pinochet ανέτρεπε τον δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο της Χιλής Salvador Allende.
Ασχετα από το αν συμφωνεί κανείς με τις πολιτικές του -πολλές ήταν εξ' αρχής καταδικασμένες να αποτύχουν για διάφορους λόγους- ο Allende ήταν η προσωποποίηση της αξιοπρέπειας. Αριστερός, όχι επειδή το έλεγαν τα βιβλία που είχε διαβάσει ή οι ταμπέλες, αλλά κυρίως γιατί το έλεγε η καρδιά του.
Δεν θέλω να μιζεριάσω με την κατάντια της ντόπιας αριστεράς -μέρες που είναι- αλλά μακάρι να είχαν πάρει ένα μάθημα από αυτόν τον τόσο σεμνό άνθρωπο. Αλλά τι να το κάνεις; Όταν πας στη Λατινική Αμερική για να θαυμάσεις λάθος τεμάχια, πάντα γυρνάς με το ίδιο κενό και στενό κεφάλι. Και μετά βάζεις το κασετόφωνο και λες μπαρούφες.
Πριν από λίγους μήνες πέθανε σε προχωρημένη ηλικία η Hortencia (Tencha) Bussi, σύζυγος του Allende. Με αφορμή το θάνατό της, ο προσωπικός γιατρός του προέδρου είχε μιλήσει στην El Paίs:
«Στις 11 Σεπτεμβρίου 1973, όταν οι πραξικοπηματίες βομβάρδισαν και την προεδρική κατοικία του Tomás Moro, όπου βρισκόταν η Bussi, όλοι εμείς που ήμασταν με τον Allende στο προεδρικό μέγαρο της La Moneda, είδαμε να φεύγει ένα δάκρυ από την αγωνία για το τι απέγινε η σύζυγός του.»
Η μεγαλύτερη κληρονομιά που άφησε ο Allende στη Χιλή είναι η πεποίθηση ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να ανασάνει χωρίς δημοκρατία και ελευθερία. Το πίστεψε και το έκανε πράξη. Θυσιάζοντας τον εαυτό του. Όχι με μπαρούφες, γελοίες κορώνες, επαναστατικά τσιτάτα και χαριτωμενιές.
Η Χιλή δεν το ξεχνά ποτέ, για αυτό και σήμερα έχει την καλύτερη δημοκρατία στη Νότιο Αμερική.
Kαι για να το λέω εγώ, κάτι παραπάνω σημαίνει...