Σκηνή μαγική σε αυλή σχολείου που βλέπει στο δρόμο. Ζιζάνια του δημοτικού παίζουν «μήλα»: αυτό που όλα τα παιδάκια στέκονται στη μέση και στις άκρες, δύο «καμικάζι» σημαδεύουν με τη μπάλα με σκοπό να εξοντώσουν τα ζιζάνια.Κάποια στιγμή το αγοράκι-«καμικάζι» βαράει μία με την μπάλα και τρώει ένα κοριτσάκι.
-«Πάρτα πάρτα μωρή» της λέει. Με την ανάλογη χορογραφία που όλοι γνωρίζουμε...
Το κοριτσάκι όμως δεν μάσησε. Διότι το μεγαλείο του ηττημένου αναδεικνύει τη δόξα του νικητή:
-«Πάρε τα αρχ@@@ μου, κόπανε» απαντά αγέρωχο. Με την ανάλογη χορογραφία που επίσης όλοι γνωρίζουμε...
Έχω μία απορία: ποιος είναι αρμόδιος για αυτά τα λατρεμένα ζιζάνια; Ο καθηγητής-χορογράφος Φώτης Μεταξόπουλος ή ο καθηγητής-γλωσσολόγος Γιώργος Μπαμπινιώτης, που ανέλαβε την αναμόρφωση της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης;
Διλήμματα...
χαχαχα!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕγώ πάλι έχω άλλη απορία, τα αρχ... το καλό κοριτσάκι που τα βρήκε ??? Τα δανείστηκε???Αν από τώρα τα προβάλει σκέψου να μεγαλώσει,θα μας γ....ολους!!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΝομίζω, οι γονείς τους. Αν μιλάνε έτσι στο σπίτι τους μέσα, τι να σου κάνουν τα παιδιά; Θα μιλήσουν λες και είναι στα Ηλύσια Πεδία;
ΑπάντησηΔιαγραφήΜια φορά που ήμουν στο πάρκο με την μικρή,όταν ήταν μικρή, δίπλα μου ήταν ένα σκατό με την νταντά του. Της μιλούσε τόσο απαξιωτικά που μου ερχόταν να το αρπάξω να το σβουρίξω στην κούνια απέναντι. Σε λίγο είδα και τη μαμά και κατάλαβα γιατί 5 χρονών παιδί μιλάει και φέρεται έτσι. Τελικά δεν έπρεπε να πιάσω τον μικρό στις φάπες αλλά την μαμά. (βρήκα βέβαια ευκαιρία και είπα της δικιάς μου μερικά πράγματα για το πώς πρέπει να φερόμαστε -και μπορώ να πω, πως πιάσανε τόπο).
O ίδιος που είναι υπεύθυνος και για αυτό:
ΑπάντησηΔιαγραφήhttp://antidrasiandsports.blogspot.com/2009/01/blog-post.html
έχουμε ξεφύγει λέμε...
άσε τα παιδιά να εκφραστούν! στα τρίκαλα κορινθίας έτσι μιλάμε!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε τι κόσμο μεγαλώνουν τα παιδιά μας και γίνονται μικρογραφίες των μεγάλων τόσο νωρίς...?
ΑπάντησηΔιαγραφή(υποψήφια μάνα αναρωτιέται!)
Αυτό τώρα δηλαδή είναι αληθινό γεγονός; Χαχαχαχαχα!!! Εντάξει τώρα πέρα από την πλάκα είναι τρομακτικό το θέαμα. Δεν ξέρω τι ηλικία ήταν, αλλά και έκτη δημοτικού να ήταν δεν δικαιολογείται!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤέλεια...νομίζω ότι το πιο σοκαριστικό ήταν η αντίδραση του κοριτσιού! Το αγοράκι στην τελική επιβεβαιώνει ένα ρόλο που παίζει εδώ και αιώνες (πειράζουμε τα κοριτσάκια). Τώρα το κοριτσάκι έχει μάλλον την πιο "αποκλίνουσα" συμπεριφορά. Αν και μεταξύ μας και τα δυο είναι για κλάματα. Που πήγαν τα χρόνια που απλά τραβάγαμε τις κοτσίδες των κοριτσιών και αυτά γύριζαν με ένα παράπονο και λέγαν..."είσαι βλαμμένο;"...!!!!!
Πες μου ότι το συμβάν έγινε στο προαύλιο των Ουρσουλινών!
ΑπάντησηΔιαγραφήπροφανώς η τηλεόραση με την οποία μεγάλωσαν.
ΑπάντησηΔιαγραφήΨηφίζω κοριτσάκι!!! Ότι και να λέτε!! χαχαχα
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλημέρες!!
Ιιιιιιι! Τι γλυκά παιδάκια! Τα θέλω για ανήψια! Να τους δίνω σοκολάτες :) Και να τα βάλω να βρίσουν μερικούς συναδέλφους. Από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα παιδιά ως γνωστόν είναι σφουγγάρια: όταν ο μπαμπάς βλέπει το γαύρο στην τηλεόραση και μπινελικώνει το αυτό θα πράξει και ο κανακάρης που τον ακούει. Εδώ τους φοράμε ροζ γούνες από κούνια, στο λεξιλόγιο θα κολλήσουμε;
ΑπάντησηΔιαγραφήΕΝΣΤΑΣΗ κυρίες και κύριοι!
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ μπαμπάς μου κι η μαμά μου δεν έβριζαν ποτέ... αντίθετα εγώ όταν ήμουν μικρή...κατέβαζα καντήλια όλη μέρα...από τότε που άρχισα να μιλάω!
Χαρακτηριστικό παράδειγμα όταν είχε μπερδευτεί το φόρεμα μιας κούκλας μου και δεν μπορούσα να της το βγάλω, την έδωσα στον μπαμπά μου και του είπα:"μπορείς να το φτιάξεις; γιατί έχει γίνει μπουρδ@#$λο" Τώρα που το είχα ακούσει αυτό...μη με ρωτάτε! Φυσικά ήταν η πρώτη φορά που έφαγα ξεγυρισμένη ανάποδη από τον πατέρα μου..και ήμουν μόνο 5 χρονών!
Μπορεί να φταίει οτι δεν μου είχαν φορέσει ποτέ μια ροζ γούνα για να καταλάβω οτι είμαι πριγκήπισα και να μη μιλάω σαν μούτσος! Τώρα, στα γεράματα, μιλάω έτσι μόνο αμα τσαντίζομαι...και μόνο γραπτώς!
(να μην τα ρίχνουμε και όλα στους γονείς ε;)
...πάλι έπιασα την πάρλα.. :)
λατρεμένα ζιζάνια?! Πάει η εποχή του "γούτσι γούτσι τι γλυκούλι που είσαι εσυ" Στην καλύτερη των περιπτώσεων, άντε να γλιτώσεις το πέρασμα από γενιές 14 (με χορογραφίες και λεξιλόγιο ανάλογο) ενω το βλέμμα τους και μόνο θα σε κάνει να απορείς και να ανησυχείς παράλληλα!
ΑπάντησηΔιαγραφή...Διότι το μεγαλείο του ηττημένου αναδεικνύει τη δόξα του νικητή: νομίζω πως σε αυτή την περίπτωση μπορούμε να το παραφράσουμε ως Το μεγαλείο του παραδειγματιζόμενου αναδεικνύει τη δόξα του παραδείγματος. Όποιο κι αν είναι το παράδειγμα -γονείς, τηλεόραση, φίλοι, δάσκαλοι, "πρότυπα" και "είδωλα" πάσης φύσεως. Να τη χαιρόμαστε την κοινωνία μας!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕδώ σου έχω ενα video με την απάντηση... http://othamnos.blogspot.com/2008/07/blog-post_07.html
ΑπάντησηΔιαγραφήΕπίσης αυτοί-εμείς οι άμοιροι γονείς δεν τα προλαβαινουμε όλα.
Παρατηρημένο και βεβαιωμένο είναι πως ότι και να κάνουμε όταν σε μια παρεά υπάρχουν και "εργένηδες" ξεφευγουν πιο ευκόλα τα κοσμιτικά επίθετα μιας και δεν έχουμε όλοι την ίδια κάψα.
Μπορεί και η τηλεόραση, ο μπαμπάς και η μαμά ή μπέιμπι-σίτερ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΆμα βγάλετε άκρη, εγώ θα κάτσω να με γ@μ#σετε...
ΑπάντησηΔιαγραφή(ένας-ένας, όχι όλοι μαζί...)
Α, όχι αγαπητέ Spy, άμα βγάλουμε άκρη εμείς θα επιλέξουμε τον τρόπο...
ΑπάντησηΔιαγραφήΟκ, ο οχετός των λόγων όμως μπορεί να κρύβει μεγαλείο ψυχής αδαμάντινου χαρακτήρα.
ΑπάντησηΔιαγραφή(το κοριτσάκι το υιοθετώ αύριο κιόλας, θα με γλυτώσει απο πολύ κόπο, πάνες, μεγαλώματα κλπ)
...κουραγιο! ξεκιναει λεει ο Αρουλης μεταρυθμιση....Θα γινουμε αλλοι....λαλακες...
ΑπάντησηΔιαγραφήΑγαπημένοι μου,
ΑπάντησηΔιαγραφήφοβάμαι ότι δεν μπορώ να λύσω καμία απορία, οπότε ο spy, μπορεί να κοιμάται ήσυχος.
Παρατηρητής είμαι με τα παιδιά, ούτε καν καλός θείος.
Τίποτα όμως δεν μου κάνει εντύπωση: ό,τι ακούν επαναλαμβάνουν. Αφήστε που άμα ταιριάζει στον τρομακτικά ανταγωνιστικό κόσμο τους, ακόμα καλύτερα.
Αλλο εργοστάσιο έβγαλε τα μοντέλα των γονιών μας, άλλο έβγαλε εμάς, άλλο τα μικρά τα σημερινά. Καμία συνέχεια. Κανένα ανταλλακτικό. Καμία αντιπροσωπεία. Κόσμοι απολύτως διαφορετικοί. Όπως «παραδοσιακά» συμβαίνει.
(όχι, wilma μου, δεν ήταν οι ινσουλίνες. Ένα δημόσιο σε μια συνοικία της Αθήνας ήταν. Παρόλο που αυτό δεν λέει τελικά τίποτα).
ΥΓ Μανιταράκι, σε ξεπέρασα στη φλυαρία...
εγώ δεν κατάλαβα ,γιατί "παίζανε "τα μήλα.Αφου τελικά ο σκοπός ήτανε η χορογραφία του πάρτα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠάντως , αυτό που μπορώ να πω, έχοντας έναν ανηψιό στην ηλικία των 15,(γιατί αλλιώς θα ήμουνα βαθειά νυχτωμένη)-ο τρόπος που μιλάνε με τους φίλους τους, ή όταν δεν είναι μπροστα οι γονείς τους , δεν έχει καμμία σχέση με το προσωπάκι που δείχνουνε μέσα στο σπίτι τους.
Τα πιό πολλά μιλάνε και συμπεριφέρονται έτσι από έναν ηλίθιο μα εντελώς ηλίθιο μιμητισμό.
δ
Δεν ξέρω ποιος φταίει για τη γλώσσα και τον τρόπο που μιλούσαν αυτά τα παιδάκια – δεν έχω απάντηση (ίσως όλοι αυτοί που αναφέρθηκαν ως πιθανοι υπαίτιοι - δεν ξέρω).
ΑπάντησηΔιαγραφήΌμως ήδη, μέσα στο μυαλό μου, η ζωή αυτών των παιδιών του Δημοτικού έχει προχωρήσει και τους φαντάζομαι στο ταξίδι της ζωής τους: Φαντάζομαι τα δύο αυτά παιδιά, λίγα χρόνια αργότερα, να ερωτεύονται και η λεκτική του πενία να τους στερεί τη δυνατότητα να εκφράσουν τη δύναμη των συναισθημάτων που νιώθουν. Τα φαντάζομαι, μετά ως ζευγάρι να καυγαδίζουν – σκέτη απελπισία...
Τέλος, όταν θα γεράσουν, το Αλτσχάιμερ δεν θα βρει τίποτα για να τους στερήσει...
Φιλικά,
Ιρλανδός
Ποιος είναι αρμόδιος;
ΑπάντησηΔιαγραφήόλα ξεκινάνε μέσα από την οικογένεια. Αν εκεί χαθεί η μπάλα είναι πολύ δύσκολο να γυρίσεις το παιχνίδι μετά. Όχι ότι δεν γίνεται αλλά θέλει μεγάλη μα μεγάλη προσπάθεια.
demetrat, ως θείος και εγώ συμφωνώ εν πολλοίς μαζί σου. Μόνο που πολλές φορές ο μιμητισμός βρίσκει πρόσφορο έδαφος και στο σπίτι. Έχεις δει πώς ακόμα και οι ίδιοι οι γονείς προσπαθούν να φτιάξουν παιδάκια 10 χρονών copy paste με τους ίδιους;
ΑπάντησηΔιαγραφήΙρλανδέ αγαπημένε, πρόσφατα είχα μια 'περίεργη' απορία: βλέποντας τη λυσσασμένη διαφήμιση με τα πακέτα δωρεάν χρόνου ομιλίας στα κινητά (1000 λεπτά ο ένας, 1500 sms ο άλλος) ρώτησα μια φίλη διαφημίστρια. «Σε ποιον απευθύνονται;» Και η απάντηση, σχεδόν φυσιολογική: «Μα στα παιδιά! Δεν βλέπεις γύρω σου;».
Βρέθηκε η λύση στην πενία...
Vassili, καλώς όρισες. Στο σπίτι, ναι. Αλλά και το σπίτι τι να πρωτοπρολάβει; Παιδιά; Υποχρεώσεις; Λογαριασμούς;
Μα που στο διαβολο πήγαν οι Σταχτοπουτες;
ΑπάντησηΔιαγραφήΜα που στο διαβολο πηγαν οι Πριγκηπες;
Μα που στο διαβολο πήγαν τα Παραμύθια;
Πήραν τα @@ της μικρής, του μικρού και των γονιών τους...
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα λατρεύω αυτά τα κοριτσακια, γνωρίζουν ήδη πολλά χαχα..
ΑπάντησηΔιαγραφήΩραίο blog από μια γρήγορη ανάγνωση που έκανα. Πολύ χαίρομαι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚατερίνα μου, σοφή και λατρεμένη. Κατανοώ τις απορίες σου. Νομίζω όμως ότι ο Αχαλίνωτος τύπος αμέσως μετά (αγαπημένος επίσης) σου απάντησε.
ΑπάντησηΔιαγραφήtsaousa, ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Ευχαριστώ επίσης που αγαπάς την συμπατριώτισσά μου, τη maitena.
Απλώς την αγαπάω τη MAITENA? Καντηλάκι αναμμένο της έχω!
ΑπάντησηΔιαγραφήΛέγε λέγε τέτοια apos, να σε διαβάσει ο Αρης να ποινικοποιήσει τα «μήλα»!
ΑπάντησηΔιαγραφήΔουλεύοντας αρκετά με παιδιά τον τελευταίο καιρό θα έλεγα ότι ο πλέον αρμόδιος είναι οι γονείς, οι γονείς και πάλι οι γονείς!(Μακράν!)
ΑπάντησηΔιαγραφήΥ.Γ. Σε διαβάζω καιρό, μ'αρέσει πολύ το μπλογκ σου. Σήμερα είπα να αφήσω και μια καλησπέρα.
Καλή συνέχεια!
Γεια σου apos!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕγώ νομίζω φταίει:
που οι εποχές αλλάζουνε και μείς μένουμε πίσω, αγκιστρωμένοι σε μια νοοτροπία που καλύπτεται από την ψευτοηθική μας, η οποία κανέναν δε βοήθησε...
που για κάποιο περίεργο λόγο συσχετίζουμε την "σωστή" συμπεριφορά με τα γαλλικά, το πιάνο και το σαβουάρ Βιρ!!!
τέλος,
που όταν σε πετύχει η μπάλα θα πονέσεις και συγχρόνως θα πρέπει να βγεις εκτός παιχνιδιού , οπότε το μόνο που σου μένει να φωνάξεις είναι: «ΠΑΡΕ ΤΑ ΑΡΧΙΔΙΑ ΜΟΥ ΡΕ ΚΟΠΑΝΕ!»
Άντε γεια.
ndn, ο Αρης να ποινικοποιήσει τα μήλα; Πιθανόν, αλλά πρώτα θα κάνει εξαντλητικό διάλογο «από μηδενική βάση» με μήλα, αχλάδια, πορτοκάλια και λεμόνια.
ΑπάντησηΔιαγραφήVive la vie:
merci beaucoup για τα καλά σου λόγια. Δεν διαφωνώ για τους γονείς, αλλά όπως είπα και πριν, τι να πρωτοπρολάβουν;
antinetrino:
γεια σου και σε σένα. Καλά το λες για τον καθωσπρεπισμό. Έχει καταστρέψει πολλά και πολλούς. Τι να σου κάνουν και τα γαλλικά, άμα είσαι ζώον, γαλλιστί bete.
Εγώ πάντως δε φταίω!!! Αυτές οι φράσεις δεν είναι μέσα στη διδακτέα ύλη!!! :) Είναι καθαρά θέμα μίμησης... Λένε ότι ακούνε (σπίτι,σχολείο,δρόμος)και μερικες φορές χωρις να πολυκαταλαβαίνουν τι ακριβώς είναι αυτό. Ισως να αισθάνονται ότι κάνουν και κάποιο κατόρθωμα!!! Το κακό είναι ότι στο σχολείο αυτές οι λέξεις διαδιδονται πολύ ευκολα... Αν θα τις χρησιμοποιήσει ,όμως, ο μαθητής έξαρτάται από πολλούς παράγοντες.
ΑπάντησηΔιαγραφήΈχω πεθάνει στα γέλια!!! Μπα σε καλό σου, κοντεύω να κατουρηθώ, είναι πράγματα αυτά;
ΑπάντησηΔιαγραφήΥ.Γ. Ο Μπαμπινιώτης φταίει για όλα!
ΑπάντησηΔιαγραφή