Χαρές

Για κοίτα μαζεμένες χαρές που πήραμε χθες. Στο μπάσκετ που δεν γίνεται και κανένας τρομερός σκοτωμός στην Argentina, κερδίσαμε τους δίπλα (δεν αναφέρουμε καν το όνομα), οι οποίοι έχουν συμπατριώτη προπονητή. Κορυφαίος του αγώνα, το ομορφόπαιδο Luis Scola (Εχκόλα, προφέρεται) από τους τελευταίους της χρυσής γενιάς που σαρώνει τα μετάλλια από το 2004. Θα θυμάσαι τότε στην Αθήνα των Ολυμπιακών Αγώνων πώς χαρήκαμε όλοι. Η γενιά αυτή έχει λίγο «γεράσει», αλλά το μπάσκετ με πάθος δεν ξεχνιέται. Όπως είπε και ο σχολιαστής σε κανάλι της Argentina, έχουν cojones. Και για να λέμε και του στραβού το δίκιο περισσότερες χαρές μας έχει δώσει το μπάσκετ τα τελευταία χρόνια, παρά το ποδόσφαιρο. Υπόψη, οι παίκτες της Argentina είναι πραγματικά «γαλανόλευκοι». Όχι παναθηναϊκοί και ολυμπιακοί, όπως κάτι άλλοι.
Μιλώντας για ποδόσφαιρο. Η δεύτερη χθεσινή χαρά, για την οποία δεν χρειάζεται να ανοίξεις σαμπάνιες. Η γνωστή albiceleste με όλα τα αστέρια που στη Νότιο Αφρική έκαναν τουρισμό, κυρίως φωτογραφίζοντας σουρικάτες, κέρδισε σε φιλικό τους γνωστούς campeones Ισπανούς.
Υπάρχει εξήγηση. Μην βιαστείς να την αποδώσεις στο γεγονός ότι έδιωξαν τον Maradona. Για δες εδώ τη φωτογραφία: Πριν το φιλικό, η ομάδα των furias rojas πήγε στην Casa Rosada (Προεδρικό Μέγαρο) να δει το Cristinάκι. Το οποίο Cristinάκι είναι γνωστό ότι στους αντιπάλους φέρνει τρελή γρουσουζιά. Ειδικά τους πολιτικούς. Αλλά και με τους ποδοσφαιριστές δεν τα πήγε άσχημα. Τους είπε εκεί μερικές χαριτωμενιές, τύπου «τι καλά παιδιά που είστε», τους θύμισε ότι και η ίδια είναι κατά τα 3/4 ισπανικής κοπής και εκείνοι άρχισαν να χαίρονται. Αθώα παιδιά. Κανείς δεν τους είχε προειδοποιήσει ότι το χαμόγελο των Peronistas κρύβει πάντα παγίδες. Και έτσι ήρθε το 4-1.
Βλέπεις, δεν πήραν μαζί τους και την κόρη της Φρειδερίκης, η οποία υποτίθεται ότι είναι γουρλού. Πάρτε τώρα να έχετε.
Εν τω μεταξύ, τα δικά μας τα γαϊδούρια δεν πήγαν ποτέ στην Casa Rosada. Από τότε που γύρισαν από τη Νότιο Αφρική, το Cristinάκι τους είχε πει, ψηλά το κεφάλι και δεν θέλω ηττοπάθειες. Και ελάτε να πιούμε ένα mate να πάνε τα φαρμάκια κάτω για τα τέσσερα που φάγαμε από τους Γερμανούς και γέλαγε η βλαχάρα η Μέρκελ. Τίποτα τα γαϊδούρια. Ούτε καν στην Plaza de Mayo πήγαν. Έστω να την δουν από το διάσημο μπαλκόνι. Αχάριστοι. Οπότε τι μας έμεινε; Οι χαζοχαρούμενοι gallegos (Ισπανοί), που λέμε και στην πατρίδα. Εννοείται ότι ο Carles Puyol δεν πήγε στη συνάντηση με το Cristinάκι. Μετά το κάζο που έπαθε στα αποδυτήρια, όταν σχεδόν γυμνός έπεσε στην κόρη της Φρειδερίκης, τώρα σου λέει ακόμα και στο σπίτι του φοράει δύο παλτά. Το ένα στραβά, το άλλο ριχτά, που λέει και η Αλκηστις.
Εν τω μεταξύ, υπάρχει και άλλο ευχάριστο νέο: το Cristinάκι, σύμφωνα με το περιοδικό ΤΙΜΕ, είναι η τρίτη σημαντικότερη γυναίκα πολιτικός του πλανήτη. Πίσω από τις πρωθυπουργούς της Ισλανδίας και της Αυστραλίας. Έφαγε και τη Μέρκελ. Και στην Argentina, για πρώτη φορά μετά το 2008, η δημοτικότητά της ξεπερνά το 50%. Έτσι είναι. Αμα γεμίζουν οι τσέπες, σε αγαπάνε. Αμα στην αδειάζουν, σου λένε Γιωργάκη GO HOME. Σωστό.