Οι κλέφτες

Όταν ζούσα στην Αγγλία, πολλά μου έκαναν εντύπωση. Περισσότερο όμως δύο: η έστω και τυπική ευγένεια των ανθρώπων και το γεγονός ότι το κράτος καταρχήν σε θεωρεί τίμιο. Αν του δώσεις όμως αφορμή να σε θεωρήσει απατεώνα, σε τσακίζει.
Εδώ στην Ελλάδα δύο πράγματα κυρίως με ενοχλούν: η αγένεια και το γεγονός ότι το κράτος σε θεωρεί απατεώνα.
Το πρώτο θέμα το αφήνω. Πιάνω το δεύτερο με αφορμή τα μέτρα που μας πήρε ο (λέμε τώρα) υπουργός Οικονομίας. Τι μας είπε λοιπόν και αυτός ο υπουργός; «Είστε όλοι κλέφτες. Δεν μπορώ να το αποδείξω, αλλά είστε κλέφτες. Αρα, πληρώστε.»
Πάρτε για παράδειγμα την περαίωση. Σου λέει, δώσε τόσα να γλιτώσεις. Για μένα έτσι κι αλλιώς είσαι κλέφτης. Αρα, έχεις κλεμμένα στο στρώμα της γιαγιάς σου.
Και βέβαια, ο μεν αληθινός κλέφτης ΙΣΩΣ τα δώσει, γελώντας μέσα του γιατί του ήρθε τζάμπα, ο δε τίμιος θα κόψει το λαιμό του, γιατί δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. «Πού να μπλέξω με την κάθε ανοργασμικιά διευθύντρια ΔΟΥ να με ψάξει» σκέφτεται. Και με το δίκιο του.
Μετά έρχεται ο υπουργός και σου λέει: «Τα μέτρα που σας πήρα δεν πλήττουν τους μικρομεσαίους». Έτσι είναι μανίτσα μου. Αλλωστε η αύξηση 20% στα Τέλη Κυκλοφορίας ποιον πλήττει; Ποιοι έχουν αυτοκίνητα; Κάτι αντιπαθητικές κομμώτριες στο Μπουρνάζι και τα πλουσιόπαιδα. Οι υπόλοιποι πάνε με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.
Και δεν σταμάτησε εκεί ο κιθαρίστας υπουργός: «Έχουν να αυξηθούν τα Τέλη τρία χρόνια». Πες το έτσι! Είχες τέτοιο κολοσσαίο επιχείρημα! Είναι γνωστό άλλωστε ότι η αύξηση στα Τέλη είναι κάτι σαν νομοτέλεια. Ανοιξη-Καλοκαίρι-Φθινόπωρο-Χειμώνας, Λόλα, να ένα μήλο. Μίμη, φάε μια αύξηση.
Θα μου πεις, τι να γίνει; Να σας πω τι να γίνει. Να πει κάποιος επιτέλους το αυτονόητο: Δεν έχουμε χρήματα, γιατί τα ρίχνουμε σε ένα τεράστιο, σπάταλο και διεφθαρμένο Κράτος που δεν παράγει τίποτα. Και σας προσφέρει ΚΑΚΙΣΤΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΜΕ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΚΟΣΤΟΣ. Αρα, σας κατανοούμε όταν το κλέβετε. Και εμείς στη θέση σας το ίδιο ακριβώς θα κάναμε. Η οικονομία μας είναι σκατά γιατί λειτουργεί στη λογική της σοσιαλιστικής Βουλγαρίας: Κρατισμός της πλάκας, ανταγωνιστικότητα της πλάκας, οικονομία της αγοράς για γέλια και κλάματα. Πάρτε για παράδειγμα το καρτέλ των «κλειστών επαγγελμάτων». Από τα μεγαλύτερα διακομματικά αίσχη όλων των εποχών.
Έχετε εσείς ποτέ ακούσει τίποτε από όλα αυτά; Εγώ όχι. Είδατε ποτέ μέτρα στην ουσία του προβλήματος; Εγώ όχι. Μόνο κάτι αρλούμπες ακούω από το ΠΑΣΟΚ τύπου «θα μειώσουμε τις δημόσιες δαπάνες» και τη γνωστή σαχλαμάρα που περιφέρει η Αριστερά.
Πιστεύετε ότι θα ακούσετε ποτέ κάτι για την ουσία του προβλήματος; Εγώ όχι. Για αυτό και μονίμως θα την πληρώνουμε εμείς. Οι «κλέφτες».
Ας χαλαρώσουμε τουλάχιστον και ας απολαύσουμε τις θλιμμένες Μαρίες Μαγδαληνές της ΝΔ που βγαίνουν στα κανάλια με δάκρυα στα μάτια για να μας πουν ότι τα μέτρα ήταν απαραίτητα.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ: Κάποτε είχα μπλοκάκι. Το έχω βέβαια κλείσει. Όμως το θεωρώ βέβαιο ότι θα με θυμηθούν με την περαίωση. Προσωπικά, αν το λάβω, θα το βάλω σε έναν φάκελο και θα το στείλω στη διεύθυνση του κ. Αλογοσκούφη με την ένδειξη RETURN TO SENDER.