Απολογισμός 2

Πάνω που λες ότι ξεμπέρδεψες με τις ατάκες της χρονιάς που τελειώνει, σού έρχονται κι άλλες. Ποτέ δεν θα τελειώσει αυτή η ιστορία, αλλά ας της δώσω μια δεύτερη (και τελευταία) ευκαιρία:

Το 2012 θα έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα.

Η δεύτερη πλέον λατρεμένη ατάκα. Τελικά στο υπουργείο Οικονομικών πρέπει να μπει μια καμινάδα και να βγαίνουν οι ατάκες όπως ο καπνός στην Αγία Έδρα, όταν εκλέγεται ο Πάπας. Habemus Atakam: «Πρωτογενές πλεόνασμα το 2012». Τώρα να αρχίσω να γελάω ή να κλαίω; Εκτός και αν βγουν στο πλιάτσικο και αρχίσουν να μαζεύουν μασέλες, χρυσά δόντια και «Π» από τις γριές να τα δώσουν για λιώσιμο στο ενεχυροδανειστήριο που λειτουργεί πλησίον του υπουργείου. Τότε μάλιστα, θα έχουμε πλεόνασμα. Για κάτσε γιατί βγαίνει πάλι καπνός από την καμινάδα. Habemus Atakam: «Ο υπουργός είναι εξουθενωμένος. Σε 5 δόσεις το χαράτσι της ΔΕΗ το 2012.»

Όποιος μπει στην κυβέρνησή μου θα πρέπει να έχει λερωμένη φόρμα εργασίας.

Ο Αντωνάκης Σαμαράς σε ρόλο Fab5. Προφανώς αναφέρεται στα left οvers της Πολιτικής Ανοιξης που θα ορκιστούν στο μικρό και ευέλικτο σχήμα των 50 υπουργών του. Έχει να πέσει πολύ γέλιο (και κλάμα) με δαύτους όταν έρθουν στην εξουσία. Πόσο του πήρε του trendy και fit Γιώργου να καταλάβει ότι δεν μπορεί μόνος του; Ένα χρόνο; Σε αυτό το θίασο δεν δίνω ούτε τρεις μήνες. Πανικόβλητοι θα τρέχουν να εξηγήσουν εκείνες τις ανοησίες περί «άλλου μείγματος» ή τις υποσχέσεις που έχουν μοιράσει σε ό,τι πετάει και ό,τι κολυμπάει. Μήπως αντί για φόρμα εργασίας να πάρετε κανένα καλό ζευγάρι αθλητικά παπούτσια;

Να δημιουργήσουμε έναν αριστερό αντι-μνημονιακό συνασπισμό εξουσίας.

Στο έχω πει πολλές φορές. Το «αντι-μνημόνιο» είναι η σοβαρότερη επένδυση που έγινε στην Ελλάδα τα τελευταία δύο χρόνια. Τρελή μπίζνα με δεκάδες υποκαταστήματα-παραμάγαζα. Η παραπάνω ατάκα ανήκει (μάλλον) στον Αλέξη. Με ποιον θα κάνει συνασπισμό; Έλα μου ντε. Ίσως με τον Σρεκ, τη Στρουμφίτα, την Πεντάμορφη και το Τέρας. Μπορεί και με τους Χιούι-Λιούι-Ντιούι. Ενδεχομένως με τη Σοφία Σακοράφα, την Αλέκα, τον υιό του Κιμ Γιονγκ-Ιλ και δέκα συνιστώσες των 50mg (πρωί και βράδυ). Πόσο λες να αντέξει ο «συνασπισμός»; Προσωπικά δεν δίνω πάνω από βδομάδα. Δευτέρα πρωί θα κάτσουν στο ίδιο τραπέζι και το μεσημέρι θα έχουν τσακωθεί οι μισοί με τους άλλους μισούς για το αν τα σάντουιτς θα είναι με ζαμπόν ή γαλοπούλα και ο καφές με μαύρη ζάχαρη από την Κούβα ή άσπρη από τη Βραζιλία. Το λες και κλαυσίγελο.

Πόθεν έσχες.

Να με συμπαθάς, αλλά αυτό δεν είναι ατάκα, είναι landmark. Όπως ο Παρθενώνας, ο Λευκός Πύργος, το γαλάζιο του Αιγαίου, τα πέτρινα γεφύρια της Ηπείρου, τα Μετέωρα και η Κνωσός. Με αυτά γεννιέσαι, με αυτά πορεύεσαι και με αυτά πεθαίνεις. Σου έχω όμως και μια έκπληξη: «Πόθεν έσχες» τώρα και on line. Παίρνεις τον καφέ, το παξιμάδι και το κονιάκ και κάνεις download σε «δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης». Και δώστου να γεμίζει η οθόνη σπίτια, διαμερίσματα, αγροτεμάχια, μετοχές, ομόλογα και καταθέσεις. Και απορείς που εσύ ένα κωλο-δυάρι στο Κέντρο δεν μπορείς να πουλήσεις και ο υπουργός αγόρασε σπίτι στη Νέα Ερυθραία με 7.000 ευρώ. Αμ ο άλλος; Που του έκατσε στο λαχείο 1 μύριο; Τι διάολο; Για βουλευτής κατεβαίνει η Τύχη και άρχισε τις δημόσιες σχέσεις στο Περιστύλιο; Τα ύστερα του κόσμου...

Είμαι πολιτικός κρατούμενος.

Είσαι! Señores y señoras, σας παρουσιάζω τον Χρυσόστομο Ψωμιάδη. Τον μύθο, τον θρύλο, τον γνήσιο Νεοέλληνα. Που λύνει και δένει. Που πληρώνει και διατάζει. Που σκιάζει στο πέρασμά του δικαστές, εισαγγελείς, τον Ντέμη και τη Δέσποινα. «Μα όταν είμαι αγάπη μου μαζί σου, στην Αυλή του Παραδείσου, κάπου ανάμεσα στ' αστέρια, στη φωλιά τα δυο σου χέρια...» Δικό σου, Μάκη μου.

Οι Αγανακτισμένοι που κατέβαιναν στις πλατείες ήταν ένα μείγμα από φασίστες, κομμουνιστές και μαλάκες.

Η δεύτερη κορυφαία ατάκα από το Libro d' Oro του Παγκάλου. Εν τω μεταξύ όταν πηγαίναμε σχολείο και είχαμε το βιβλίο της «Αγωγής του Πολίτη», μαθαίναμε ότι όσοι στέκονται απέναντι από τη Βουλή είναι ο καθρέφτης όσων είναι μέσα στο κτίριο. Επομένως, εσείς οι μέσα είστε ένα μείγμα από φασίστες, κομμουνιστές και μαλάκες. Προσωπικά δεν έχω κανένα απολύτως πρόβλημα να επιλέξω ακόμα και το φασίστας. Εσείς τι θα πάρετε, κύριε Αντιπρόεδρε;

Αντε και του χρόνου.

Απολογισμός 1

Οι κορυφαίες ατάκες της χρονιάς που τελειώνει, έτσι όπως (και) φέτος τις θυμάμαι:

Αν εφαρμόσουμε όλα όσα συμφωνήσαμε, δεν θα χρειαστούν νέα μέτρα.

Δεν υπάρχει αυτή η ατάκα. Η οποία ερμηνεύεται ως εξής: επειδή τέτοιο μπουρδέλο που είμαστε δεν υπάρχει περίπτωση να εφαρμόσουμε ούτε τα μισά, δύο πράγματα είναι σίγουρα: όλοι θα πεθάνετε μία μέρα, αλλά μέχρι να πεθάνετε και να γλιτώσετε θα πληρώσετε ένα ακόμα χαράτσι που θα σκεφτεί κάποιος ηλίθιος στο υπουργείο. Εμένα ξέρεις τι με ενοχλεί περισσότερο; Ότι αυτός ο ηλίθιος που κατεβάζει αυτές τις ιδέες πληρώνεται αδρά. Μπορεί να παίρνει και μπόνους. Και μην μου ανοίγεσαι ότι με τον Αντωνάκη μεθαύριο δεν θα πληρώσεις. Όσο υπάρχει η ελληνική πατέντα-μαφία των ΔΟΥ, εμείς οι ίδιοι θα κλείνουμε τις τρύπες.

Καλύτερα ένα σπασμένο μάρμαρο παρά ένα σπασμένο κεφάλι.

Τάδε έφη, Χρήστος Παπουτσής. Τον οποίο μέχρι να πεθάνω θα θυμάμαι να χορεύει την Macarena παρέα με την Υβέτ στην πλατεία Κλαυθμώνος μετά την ήττα του στις δημοτικές εκλογές του 2002: «Dale a tu cuerpo alegría Macarena que tu cuerpo es pa' darle alegría y cosa buena». Το ενδεχόμενο να μην έχουμε ούτε σπασμένο μάρμαρο ούτε σπασμένο κεφάλι δεν πέρασε ποτέ από το μυαλό του. Και τι να το κάνω, μανίτσα μου, το κεφάλι στη θέση του όταν το έχεις ποτίσει χημικά; Θα μου απαντήσεις εσύ ή να ρωτήσω την Macarena?

Δεν έχω να πληρώσω, ας με πάει φυλακή ο Βενιζέλος.

Η πλέον πρόσφατη ατάκα από το Libro d' Oro του Παγκάλου. Ήταν η ένδοξη απάντηση που έδωσε όταν τον ρώτησαν πώς θα πληρώσει το τέλος ακινήτων για τα 500 σπίτια που του άφησε η θεία του η Αγλαΐα. Την οποία εγώ θα ήθελα πάρα πολύ να πάω στο νεκροταφείο και να την ρωτήσω: πείτε μου, Θεία, από όλο το σόι που είχατε σε αυτόν βρήκατε να αφήσετε ένα σκασμό ακίνητα; Το κάνατε γιατί τον αγαπούσατε ή για να τον εκδικηθείτε; Αν συμβαίνει το πρώτο, κουνήστε ελαφρά το σταυρό. Αν συμβαίνει το δεύτερο, μετακινήστε ελαφρά το καντήλι.

Αυτό το ΠΑΣΟΚ που με παραπέμπει δεν είναι το κόμμα μου.

Είπε και ελάλησε ο θεός Ακης. Θαυμάζω το χιούμορ του, το οποίο σε μια άλλη -σοβαρότερη- χώρα θα αποκαλείτο απύθμενο θράσος. Αλλά όταν ζεις στην Ελλάδα, όπου κανείς δεν πάει φυλακή για τίποτα, μπορείς να κάνεις πλακίτσα την ώρα που η Φιλιππινέζα σού ανοίγει μια σαμπάνια Moët & Chandon. Πρόσεξε καημένη! Με πιτσίλισες!

Δεν έχω τίποτα να πω για αυτούς τους Μπαρόζους, αυτούς τους αποβλακωμένους, αυτά τα βόδια.

Ποιος το είπε αυτό; Θα μπορούσε να είναι από τον γραφικό Αλέκο του 2,16%, μέχρι τον Λιακόπουλο, τον Λαφαζάνη, τον Πλεύρη και τον Τράγκα. Αν και ο τελευταίος εξαιρείται, καθότι έχει fixation με την Μέρκελ. Για να μην σε κρατώ σε αγωνία, το είπε ο ισόβιος δικτάτορας της Λευκορωσίας Λουκασένκο. Αυτός που όταν πεθάνει (αν πεθάνει) θα βγει η Αλέκα και θα του πλέξει το εγκώμιο, όπως έκανε και με τον δικτάτορα της Κορέας, του οποίου η συλλογή με γυαλιά ηλίου ήταν το απόλυτο ανάχωμα στον ιμπεριαλισμό. Τι να πει κανείς; Εκεί ψηλά στη στρατόσφαιρα, κάποιους τους ψεκάζουν. Kαι τους ίδιους και τους απολογητές τους. Δεν εξηγείται αλλιώς.

Δεν είμαι νονού. Με χρησιμοποιούν για να ξεχαστεί ο κόσμος από το πυρηνικό ατύχημα στην Κίνα.

Η Lady Αντζελα έγραψε και πάλι ιστορία. Δεν ξέρω τι ακριβώς είχε συμβεί και την κατηγόρησαν για «νονού», αλλά αν θέλει μάρτυρα στο δικαστήριο, δηλώνω εθελοντής. Από τους δήθεν σοβαρούς με τη μουτσούνα του Αντωνάκη του Σαμαρά, χίλιες φορές οι αυθεντικοί σαν την Lady. Και μια διευκρίνιση: το «πυρηνικό ατύχημα στην Κίνα» αναφέρεται στη Φουκουσίμα. Λεπτομέρειες καημένε.

Pasok plus.

Έχεις δει την ταινία My beautiful laundry? Ε, αυτό. Ρίχνεις στον κάδο το ΠΑΣΟΚ και σου προκύπτει Pasok plus. Διά χειρός Αννας Διαμαντοπούλου. Δεν είναι όμως φοβερό; Αυτοί που επί δύο χρόνια χειροκροτούσαν τον trendy και fit Γιώργο που μας έσωζε, τώρα την κάνουν με ελαφρά. Να σου πω κάτι; Όσο και αν προσβάλλουν την αισθητική μου οι πασοκο-συνδικαλιστές τύπου Φωτόπουλου, τουλάχιστον υπήρξαν ειλικρινείς: θέλουμε το ΠΑΣΟΚ που σκορπάει λεφτά. Έστω και δανεικά. Κακό είναι βρε αδελφέ; Αλλά εσύ βρε Αννούλα; Pasok plus? Θα με κάνεις να θυμηθώ τον Μπρεχτ: Μιλάνε για του έθνους ξανά την τιμή. Αννα, μην κλαις, στο ντουλάπι δεν έχει ψίχα ψωμί.

Χήρες

«Oι χήρες της Πέμπτης». Περίεργος τίτλος που σου δημιουργεί την αίσθηση ότι οι κυρίες κάτω έχουν θάψει τους κυρίους επάνω. Δεν είναι ακριβώς έτσι. Πρόκειται για αργεντινό best seller, το οποίο έγινε ταινία πριν από δύο χρόνια. Με πολλές φιλοδοξίες, αλλά όχι την αναμενόμενη εισπρακτική επιτυχία. Το στόρυ κάνει λίγο αμερικανιά, γιατί μας μεταφέρει σε ένα ιδιωτικό συγκρότημα κατοικιών, έξω από το Buenos Aires. Αν πάρεις ένα αυτοκίνητο, όπως κάνω εγώ, και αρχίσεις να οδηγείς στην απέραντη και βαρετά επίπεδη επαρχία του Buenos Aires, θα αντικρύσεις πολλά τέτοια συγκροτήματα, γνωστά με το όνομα countries.
Όταν λέω «αντικρύσεις», εννοώ ότι απλά θα δεις την ταμπέλα. Γιατί τίποτε άλλο δεν είναι ορατό διά γυμνού οφθαλμού. Εκτός και αν πιάσεις το google earth και ακολουθήσεις τον αυτοκινητόδρομο που πηγαίνει από το Buenos Aires προς Mar del Plata. Με λίγο ζουμ, σκάνε μύτη οι βίλες.
Η ταινία λοιπόν μας μεταφέρει σε ένα τέτοιο country το σωτήριο έτος 2001. Για την ακρίβεια, το Δεκέμβριο του 2001, μήνα-ορόσημο στη σύγχρονη ιστορία της πατρίδας, αφού τότε έσκασε το κανόνι της χρεοκοπίας.
Πριν όμως σκάσει, οι Αrgentos ζούσαν το αμερικανικό όνειρο: το peso είχε την απόλυτη ισοτιμία με το δολάριο, η visa για ταξίδια στις ΗΠΑ είχε καταργηθεί και ο κόσμος είχε κάνει τη διαδρομή Buenos-Miami κάτι σαν Κολιάτσου-Παγκράτι. Και κάπου στο ενδιάμεσο, όσοι γούσταραν, έπιαναν και ένα σπίτι στα countries για να ζήσουν όπως στις αμερικανικές ταινίες: βίλες με πισίνα, πάρτυ, τένις, κάμερες και φύλακες για προστασία. Η τέλεια ζωή για τις τέλειες οικογένειες.
Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Κλασσική αμερικανιά, η οποία όμως αποκτά άλλο νόημα, όταν ξέρεις ότι ένα κανόνι ετοιμάζεται να βαρέσει και να γκρεμίσει το όνειρο. Αν υποτεθεί ότι ήταν και ποτέ σωστά δομημένο.
Ήταν 19 Δεκεμβρίου 2001. Πριν από δέκα ακριβώς χρόνια, όταν η λεγόμενη «μεσαία τάξη» έχανε τον κόσμο κάτω από τα πόδια της. Μέσα και έξω από countries. Έχει πλάκα η ατάκα που λέει ένας από τους πρωταγωνιστές της ταινίας μπροστά στη χρεοκοπία: «να τα πουλήσουμε όλα και να πάμε να ζήσουμε σε μια σοβαρή χώρα με σταθερότητα και μέλλον». Προφανώς εννοούσε την Ισπανία. Ίσως γενικότερα την Ευρώπη. Και σήμερα βλέπεις αυτή τη «σοβαρή» Ευρώπη και γελάς που κατάντησε να κάνει διαγωνισμό ποια χώρα θα πάρει τα πιο σκληρά μέτρα λιτότητας.
Πριν από δέκα ακριβώς χρόνια ξεσπούσαν οι διήμερες ταραχές στο Buenos Aires και το Rosario, την πόλη που γεννήθηκε ο Lionel Messi. Πάνω από 40 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από τη χρήση βίας, ένας πρόεδρος εγκατέλειψε το προεδρικό μέγαρο με ελικόπτερο και η χώρα έμπαινε σε μια διετή περιπέτεια μέχρι τελικά να βρεθεί κάποιος να αντιμετωπίσει με σοβαρότητα την κατάσταση.
Πέτρα του σκανδάλου και ο τότε υπουργός Οικονομικών Domingo Cavallo, ο οποίος κανονικά θα έπρεπε να είναι φυλακή. Αντ΄αυτού κάνει καριέρα σε κανάλια και εφημερίδες, ασκώντας κριτική στο «κακό» ΔΝΤ (του οποίου υπήρξε ο ίδιος προσωπικά ο καλύτερος πελάτης), και δίνοντας συμβουλές σε ταλαίπωρους σαν εμάς.
Σε κάποια συνέντευξη είχε και το θράσος να ασκήσει κριτική στον Néstor Kirchner και στο Cristinάκι. Σαν να λέμε σηκώθηκαν τα αγγουράκια να πηδήξουν τον καταναλωτή. Θα μου πεις, τα ίδια δεν κάνουν και οι Αλογοσκούφηδες, Παπαθανασίου και τα άλλα ανθρωπάκια;
Έτσι αδιάφορα θα περνούσαν «Οι χήρες της Πέμπτης», αν δεν ήταν όλα αυτά στη μέση και αν δεν το έφερνε η ζωή να πέσει στα χέρια μου στην επέτειο της χρεοκοπίας.
Ακόμα και να θέλεις να το αποφύγεις, βλέπεις μπροστά σου όσα συμβαίνουν εδώ τα τελευταία δύο χρόνια, που αργά και βασανιστικά «απολαμβάνουμε» τη σωτηρία της πατρίδας από τη χρεοκοπία.
Το καστ της ταινίας, είναι εξαιρετικό. Η dream team των 40άρηδων ηθοποιών σε ρόλους που τους ταιριάζουν γάντι. Και γιατί ονομάζεται «Οι χήρες της Πέμπτης»; Όλα εγώ θα στα πω;

Happy Meerkats

Όπως ξέρεις, το παρόν blog και ο ιδιοκτήτης του λατρεύουν τις σουρικάτες (αγγλιστί meerkats). Kαι εκείνες μας λατρεύουν αν κρίνω από τις χαρές που έκαναν όταν τις εντοπίσαμε για να τις φωτογραφίσουμε στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο, πριν από μερικά χρόνια. Εσύ που ήσουν εκεί, θα το θυμάσαι.
Ιδού μια εξαιρετική φωτογράφιση στον βρετανικό Guardian από τις σουρικάτες που φιλοξενούνται στο σκωτσέζικο πάρκο Blair Drummond, κοντά στην πόλη Stirling.
Δεν θα ζητήσω (σχεδόν) τίποτε άλλο από τον iΒασίλη...

Ράβδος

Για καμάρωσε δίπλα το Cristinάκι. Μόλις έχει τελειώσει η τελετή ορκωμοσίας (reasunción στη δική της περίπτωση, αφού είναι η δεύτερη θητεία) και αποχωρεί από το Κογκρέσο. Στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής, ο πρόεδρος όταν ορκίζεται φοράει μια κορδέλα με τα χρώματα της πατρίδος. Στην Argentina μαζί με την κορδέλα παίρνει και την «προεδρική ράβδο», σύμβολο της εξουσίας που περνά από τον ένα πρόεδρο στον επόμενο. Έχει βέβαια καθιερωθεί ο κάθε πρόεδρος να παίρνει τη ράβδο σπίτι του (ή να τη δωρίζει στο Μουσείο) και κάθε φορά δημιουργείται μία καινούργια. Κάτι σαν τα Όσκαρ. Οι περισσότερες από τις παλιές ράβδους βρίσκονται στο Μουσείο του Προεδρικού Μεγάρου, στο υπόγειο. Καημό το έχω να έρθεις μια φορά μαζί να σε ξεναγήσω.
Η τελετή ορκωμοσίας είναι μια λίγο χύμα κατάσταση, αφού ο πρόεδρος ορκίζεται στην αίθουσα της Ολομέλειας του Κογκρέσου. Εκεί επικρατεί ποδοσφαιρική ατμόσφαιρα, φέιγ βολάν, φασαρία, τραγούδια και συνθήματα. Και ο πρόεδρος ορκίζεται ΧΩΡΙΣ την παρουσία τράγων. Πολύ βασικό αυτό.
Εν τω μεταξύ, αυτή η χύμα ατμόσφαιρα, αν τη δεις στο Youtube, θα πεις, αν είναι δυνατόν να πρόκειται για σοβαρή χώρα. Δεν σε παρεξηγώ. Προσωπικά, προτιμώ αυτό το χυμαδιό από τη δική μας σοβαροφάνεια με τους «πολιτικούς αρχηγούς» που σπεύδουν στο Προεδρικό με ύφος χιλίων καρδιναλίων για να βγάλουν πρωθυπουργό τον Πετσάλνικο, την Έλσα Παπαδημητρίου, την Έλσα Ρίζου ή τον κουακέρο Παπαδήμο. Και μετά με ύφος άλλων χιλίων καρδιναλίων ορκίζονται πρωθυπουργοί παρέα με τους τράγους. Βρέξει-χιονίσει, ο τράγος «παρών». Σαν τα κοράκια στις κηδείες. Ο κόσμος να χαλάσει, το κοράκι θα είναι εκεί να σηκώσει το φέρετρο και να οδηγήσει τους τεθλιμένους συγγενείς στο αυθαίρετο δημοτικό αναψυκτήριο για τον νερόβραστο ελληνικό καφέ και πετρωμένο παξιμάδι.Έτσι που λες έγινε προχθές. Το Cristinάκι ορκίστηκε για τη δεύτερη θητεία. Ποιος θα το έλεγε ότι τα γεγονότα θα έπαιρναν αυτή την τροπή σε μια χώρα που μέχρι πριν 10 χρόνια έμοιαζε οριστικά καταδικασμένη. Αυτό σκεφτόμουν και εγώ το 2002 όταν πήγα και αντίκρυσα σκηνές σοκαριστικές. Ξεροκατάπινα με αυτά που έβλεπα στους δρόμους και έλεγα πόσο τυχερός είμαι τελικά που ζω στην Ευρώπη.
Μέτα όμως ήρθε ο Néstor Kirchner και έγινε πρόεδρος με ένα 24%. Σκέψου ότι στην αρχή ούτε το επίθετό του δεν μπορούσαν να προφέρουν: «Κίρχνερ», «Κίρτσνερ», «Κίρσνερ», «Κίρνερ». Πού πας άνθρωπέ μου με τέτοιο επίθετο να κάνεις καριέρα, αν δεν σε λένε «Παπανδρέου» και «Καραμανλή»;
Κι όμως παρέλαβε τη «ράβδο» και έσωσε τη χώρα. Στην ομιλία του το 2003 είχε πει μια φράση, σχεδόν προφητική: Cambio es el nombre del futuro. (H αλλαγή είναι το όνομα του μέλλοντος). Ποιος θα φανταζόταν ότι είχε τόσο δίκιο; Τι σχέση έχει σήμερα αυτό το «μέλλον» που εκείνος προέβλεψε με το τότε; Αυτή η Ευρώπη που ζούμε εμείς με εκείνη του 2003; Και η Λατινική Αμερική του σήμερα με εκείνη πριν από δέκα χρόνια; Είχε πει και μια άλλη ιστορική φράση: Los muertos no pagan (οι νεκροί δεν πληρώνουν) τα χρέη. Σου λέει, πώς θέλετε να σας πληρώσουμε αυτά που σας χρωστάμε, αν δεν έχουμε να φάμε; Το είπε, όχι με τον τρόπο που το λένε τα αποβράσματα (αριστερά και δεξιά) σε χώρες σαν την Ελλάδα, αλλά με ουσία, σχέδιο και συγκεκριμένη πολιτική.
Και το 2007, παρά το γεγονός ότι η δημοτικότητά του ήταν στα ύψη, παρέδωσε τη ράβδο στη σύζυγο Cristina και εκείνη το 2011 την έδωσε ξανά στον εαυτό της. Όπως ακριβώς την βλέπεις επάνω στη φωτογραφία. Έχοντας λάβει στις εκλογές το 54,11%.
Είναι από τις σπάνιες φορές στα 200 χρόνια ιστορίας αυτής της πατρίδας που το ίδιο κόμμα -πιο σωστό είναι να στο πω, η ίδια πολιτική πλατφόρμα- συνεχίζει και για τρίτη 4ετία. Κάτι πρέπει να μαρτυρά, εσύ τι λες;
Αλλά μη σε κουράζω άλλο. Η τελετή έχει και τα γνωστά ατομάκια που μαζεύονται από τις υπόλοιπες χώρες για να πάρουν μάτι. Με την ελπίδα να καταφέρουν και αυτά να πιάσουν ένα 54,11%.
Εδώ το Cristinάκι με το σούπερ λατρεμένο προεδρικό ζεύγος της Uruguay, Pepe και Lucía. Χυμαδιό τελείως, αλλά οι άνθρωποι ήταν και αντάρτες παλιά. Χώρια που τα απογεύματα στα προεδρικά ρεπό έχουν να οργώσουν και με το τρακτέρ. Εν τω μεταξύ, τους έδωσαν και τη διαπίστευση για να πάνε στην ορκωμοσία και κυκλοφορούσαν με το ταμπελάκι όλη μέρα. Σαν την Γιάννα Αγγελοπούλου στην Αθήνα του 2004: η πέρλα των 2,5 εκατομμυρίων ευρώ και από πάνω η διαπίστευση. Και αν έβλεπες τη φωτογραφία στη διαπίστευση, θα έλεγες, «μπα, η κόρη της είναι». Τι να πεις. Και η ματαιοδοξία είναι στην ανθρώπινη φύση.
Εδώ κοίτα σκηνικό. Υποτίθεται ότι με διαβάζεις και ξέρεις ότι πρόκειται για την «Ντζιούλμα», την πρόεδρο της Βραζιλίας. Διότι αν δεν έχεις παρακολουθήσει τα προηγούμενα επεισόδια και αντικρύσεις αυτό το θέαμα για πρώτη φορά, θα λες κοίτα να δεις η Cristina αντάμωσε με τη χαμένη της αδελφή, 50 χρόνια μετά, χάρη στο πακέτο της Βίκυς Χατζηβασιλείου. Και η μία είχε γίνει κυρία, ενώ η άλλη έπλενε πιάτα στην Αστόρια. Εκεί τη βρήκε το παλικάρι για να της παραδώσει το πακέτο. Και εκείνη άκουσε ότι θα έβγαινε στην τηλεόραση και ξέθαψε τα σεμέν που φύλαγε η μητριά της. Τα έβαλε στη μηχανή τη Singer να τα περάσει δύο ραφές, τους πάτησε και ένα σίδερο και τα φόρεσε. Και βγήκε να πει τον πόνο της και δώστου κλάμα η Χατζηβασιλείου, και δώστου να ανεβαίνει η τηλεθέαση. Σου λέει, τη βγάλαμε και τη φετινή σεζόν που κοντεύουν να απολύσουν και τα πόμολα από τα δημοσιογραφικά γραφεία. Αχ βρε «Ντζιούλμα» γιατί μου τα κάνεις αυτά; Πώς θα σε εμφανίσω στο Mundial του 2014 να μου κηρύξεις την έναρξη με αυτά τα χάλια; Τουλάχιστον πέτυχε το χρώμα: γαλάζιο, για να τιμήσει την Argentina. Φαντάζεσαι να ήταν πράσινο το σεμέν; Σκέτος Αμαζόνιος και από τα σχεδιάκια να πετάγονται Anaconda. Nα και ο εκπρόσωπος του βασιλικού κουτσόσογου από την Ισπανία. Σου λέει, ορκωμοσία έχουν, μπουφές θα παίζει, κάτσε να πάμε να φάμε τίποτα γιατί τώρα που βγήκε ο Ραχόι θα πέσει τρελή πείνα. Βλέπεις, έβγαλαν τον Ραχόι, ο οποίος ακόμα δεν έχει καταλάβει σε τι λιβάδι με αγγούρια έπεσε. Τέσσερα χρόνια δεν έβγαλε κιχ για την κρίση και τώρα έγινε παντοδύναμος πρωθυπουργός. Tα ακούς Αντωνάκη Σαμαρά που θέλεις να εφαρμόσεις και «συνταγή Ραχόι»; Αυτά βλέπει και ο πρίγκιπας και πήγε στην Argentina να λαδώσει το άντερό του. Ο μπαρμπά Χουάν Κάρλος έκατσε σπίτι να δει το clásico Real-Barcelona. Δες επάνω αβρότητες με την πρόεδρο. Μωρέ, αν είχα τη ράβδο, θα του είχα ρίξει μία κατακέφαλα, αλλά ας όψεται το πρωτόκολλο.
Μετά τις χαιρετούρες ακολούθησε συναυλία μπροστά από το Προεδρικό Μέγαρο. Στη φωτό βλέπεις δύο θρύλους μαζί: Το Cristinάκι με την κορδέλα και δίπλα ο θρύλος της ροκ Charly García. Το άτομο απλά δεν υπάρχει. Mεγάλη μορφή, τεράστια καριέρα, φοβερό ταλέντο και ατέλειωτα σκάνδαλα. Κάποτε μετά από μια συναυλία τον κυνηγούσε στο ξενοδοχείο η Αστυνομία (πολύ συχνά τον κυνηγά η Αστυνομία). «Ανοιξε την πόρτα είμαι αστυνομικός!» του φώναξε ένας και ο Charly απάντησε: «Και εγώ τι φταίω που είσαι αγράμματος;».
Σε ένα άλλο περιστατικό, εμφανίστηκε καλεσμένος σε μια πολύ γνωστή εκπομπή. «Είσαι πιο χοντρός από κοντά!» του είπε η διάσημη παρουσιάστρια. «Και εσύ το ίδιο!» της απάντησε.

Αυτά που λες έγιναν. Ε, μετά σχόλασε το event, το Cristinάκι πήγε στο γραφείο, έβγαλε την κορδέλα και έκατσε να κάνει και καμιά δουλειά...

Αντε και στις δικές μας κορδέλες.

Perfume

Έχεις ακούσει που λένε «όλα σε ένα, νοικυρεμένα;». Ιδού η απόδειξις:



Οι αγαπημένοι Bajofondo και στο video clip του Perfume παρελαύνει ένα σύμπαν αστέρια: η Adriana Varela (δώσε βάση στη φωνή, τι άλλο να σου πω;), ο Gustavo Santaolalla (θεός, τουλάχιστον), ο Javier Casalla με το βιολί του (κυριολεκτικά) και Cristóbal Repetto (δεν υπάρχει αυτή η περίεργη φωνή).

Kαι οι στίχοι. Τρεις αράδες όλες κι όλες, αλλά για να έχουν νόημα πρέπει να έχεις γίνει Ένα με το ταίρι σου. Κατά προτίμηση σε μια παρτίδα tango, όπου αναζητάς το ίχνος, το μονοπάτι και την ηχώ του αρώματός του/της.

Perseguiré los rastros de este afán, como busca el agua la sed. La estela de tu perfume.
(Θα κυνηγήσω το μονοπάτι αυτής της επιθυμίας, όπως η δίψα αναζητά το νερό. Το ίχνος του αρώματός σου)

Me atravesó tu suave vendaval, rumbo a tu recuerdo seguí. La senda de tu perfume.
(Mε ταξίδεψε η γλυκιά σου θύελλα, ακολουθώντας το δρόμο της μνήμης σου. Το μονοπάτι του αρώματός σου)

No hay soledad que aguante el envión, el impulso antiguo y sútil, del eco de tu perfume.
(Δεν υπάρχει μοναξιά που να αντέχει την πίεση, την πρωτόγονη και φίνα ορμή από την ηχώ του αρώματός σου).

Quiz

Το quiz που περίμενες (λέμε τώρα) ήρθε και φέτος στην ώρα του. Και πρόσεξε: Στο τέλος έχει και αποτελέσματα!

1. Και έτσι έφτασες στα φετινά Χριστούγεννα:
Α. Τι εννοείς;
Β. Έτσι έφτασες;
Γ. Αυτό το μαύρο χάλι παντού το λες Χριστούγεννα; Θα ορκιζόμουν ότι το λένε «κηδεία».
Δ. Είμαι βαθύτατα συγκινημένος. Αν εφαρμοστούν και όλα όσα συμφωνήσαμε, δεν θα χρειαστούν νέα μέτρα.

2. Πόσα λαμπάκια θα βάλεις φέτος στο Δέντρο;
Α. Τα δέκα οικολογικά που μας χάρισε πέρυσι ο Πορτοσάλτε του ΣΚΑΙ. Επειδή είπαμε ότι οι υπάλληλοι του ΠΑΜΕ και η μουτσούνα της όψιμης κομμουνίστριας διώχνουν τον τουρισμό.
Β. Έχω βρει κάτι καταπληκτικά μωβ στο κλίμα της εποχής με κουμπί που παίζει αντιμνημονιακά τραγούδια: «Ρούντολφ, το τροϊκάκι» και τέτοια.
Γ. Θα ανάψω μία σειρά. Τα υπόλοιπα σε εφεδρεία και από εκεί πακέτο για το Δέντρο που θα βάλουμε στο κελί του αντιστασιακού ΓΕΝΟΠίτη Φωτόπουλου.
Δ. Περίπου 2.500 λαμπάκια εθνικής σωτηρίας. Αν εφαρμοστούν και όλα όσα συμφωνήσαμε, δεν θα χρειαστούν νέα μέτρα.

3. Με τι νόμισμα θα πληρώσεις φέτος τα κωλόπαιδα στα κάλαντα;
Α. Με το ίδιο νόμισμα.
Β. Έτσι και σκάσει μύτη το περυσινό τεκνό, και το χαράτσι της ΔΕΗ πληρώνω για πάρτη του.
Γ. Κατοχικές δραχμές. Το είπε και ο Τράγκας σε ένα παραλήρημα κατά της Μέρκελ.
Δ. Με το νέο κατοχικό ευρώ. Αν εφαρμοστούν και όλα όσα συμφωνήσαμε, δεν θα χρειαστούν νέα μέτρα.

4. Τι θα ζητήσεις από τον i-Bασίλη;
Α. Να δω από κοντά την 6η δόση, που μου τα έκαναν τσουρέκια.
Β. Να μου πληρώσει όλους τους λογαριασμούς-τέλη-έκτακτα τέλη-χαράτσια για τα επόμενα δέκα χρόνια που θα κρατήσει η ύφεση.
Γ. Την υπογραφή του Σαμαρά επί πίνακι.
Δ. Ένα Mac. Αν εφαρμοστούν και όλα όσα συμφωνήσαμε, δεν θα χρειαστούν νέα μέτρα.

5. Πού θα ήθελες να σε βρει η αλλαγή του Έτους;
Α. Πάντως μακριά από τη θεία Φυστικούλα. Εκείνη τη στιγμή την πιάνει ένας παροξυσμός για τον αλήτη τον Μητσοτάκη που της έκοψε την ΑΤΑ το 1991. Πόσες φορές να ακούσεις την ίδια ιστορία;
Β. Στην αγκαλιά σου.
Γ. Μακριά από αυτή την κωλο-χώρα.
Δ. Πρώτο τραπέζι σε ξένο μπουφέ. Αν εφαρμοστούν και όλα όσα συμφωνήσαμε, δεν θα χρειαστούν νέα μέτρα.

6. Το soundtrack του φετινού Ρεβεγιόν:
Α. «Θα κάνω ζημιές, θα κάνω ζημιές και στο λογαριασμό μου ας χρεωθούν και αυτές» (Χαρά Βέρρα)
Β. «Δεν κόβω εγώ τις τρέλες μου δεν κόβω τα ξενύχτια. Δεν πα να λες δεν πα να κλαις, στο λέω αυτό αλήθεια» (Γ.Μαργαρίτης)
Γ. «Γαμώ την καλωσύνη μου και όλα τα καλά μου, που άφησα ξεκλείδωτη την όμορφη καρδιά μου» (Ζαφείρης Μελάς)
Δ. «Κορμί κι αλάτι κι άσπρα πουλιά, γαλάζια μάτια μαύρα μαλλιά» (Μπέσσυ)

7. Το καλύτερο χριστουγεννιάτικο πρόγραμμα θα το δείξει:
Α. Φυσικά ο ΣΚΑΙ. Ο γνωστός Μπάμπης να ωρύεται τι άχρηστοι που είμαστε όλοι και τι καλά που είναι να πληρώνουμε χαράτσια.
Β. Η κρατικο-δημόσια ΕΡΤ. Εκτάκτως φέτος μαζί με τις κάρτες απεργίας της ΠΟΣΠΕΡΤ, το διάγγελμα της ΑΜ της βασιλίσσης Φρειδερίκης. Για να συνηθίζουμε.
Γ. Φυσικά η Όλγα και το (χυδαίο) παρεάκι της. Το γνωστό τροπάριο: τι καλός που είναι ο Παπαδήμος και τι καλλιτεχνική τζίφρα που έχει ο Σαμαράς.
Δ. Το STAR με τις πίστες που δεν πέφτει καρφίτσα από το σουτιέν του ξέκωλου. Αν εφαρμοστούν και όλα όσα συμφωνήσαμε, δεν θα χρειαστούν νέα μέτρα.

8. Τσόχα με «black jack» ή «31»;
Α. Με τη θεία Βερυκοκούλα στο σπίτι, αυστηρά και μόνο μπιρίμπα. Η οποία από τον καταρράκτη στα μάτια πιάνει με το καλημέρα «παιζάμενο» μπιριμπάκι και σου κατεβάζει στο καπάκι «ατουδένια» καθαρή.
Β. Εννοείται «black jack». Έκανα και προπόνηση με τα CD που μοίρασε το υπουργείο Παιδείας αντί για σχολικά βιβλία.
Γ. Μήπως αντί για Τσόχα να καλούσαμε τον σύντροφο Τσοχατζόπουλο που είναι και κιμπάρης άνθρωπος;
Δ. Εμείς θα παίξουμε over-under τα χαράτσια του Βενιζέλου. Αν εφαρμοστούν και όλα όσα συμφωνήσαμε, δεν θα χρειαστούν νέα μέτρα.

9. Τι θα σου μείνει αξέχαστο από το 2011;
Α. Η τιμημένη 6η δόση.
Β. Οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις-νάζια του βαθέως ΠΑΣΟΚ.
Γ. Τα βαμμένα κόκκινα μαλλιά του Θύμιου Λυμπερόπουλου.
Δ. Η πρωθυπουργοποίηση Πετσάλνικου.

10. Η ευχή σου για το 2012:
Α. Να παραχωρήσει αμέσως τη θέση του στο 2013.
Β. Να ξαναγίνει πρωθυπουργός ο Μπερλουσκόνι.
Γ. Να πάθει τριχοφάγο η Μέρκελ.
Δ. Να είναι όσο καταπληκτικό ήταν το 2011. Αν εφαρμοστούν και όλα όσα συμφωνήσαμε, δεν θα χρειαστούν νέα μέτρα.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Περισσότερα Α: Αντιμετωπίζεις με κυνισμό τα Χριστούγεννα και αυτό δεν θα στο συγχωρέσει ο ΛΑΟ-Σαμαράς όταν γίνει πρωθυπουργός
Περισσότερα Β: Έχεις χιούμορ και είσαι πρακτικός. Με λίγα λόγια, είσαι way past Xmas, που λένε και στα Τρίκαλα Κορινθίας.
Περισσότερα Γ: Διακρίνω μία κακία. Μάλλον έχεις μπει ήδη στη μαύρη λίστα του i-Bασίλη.
Περισσότερα Δ: Αθεράπευτα ρομαντικός και ΠΑΣΟΚ. Ίσως και ΠΑΣΟΚ plus.