Απολογισμός 1

Οι κορυφαίες ατάκες της χρονιάς που τελειώνει, έτσι όπως (και) φέτος τις θυμάμαι:

Αν εφαρμόσουμε όλα όσα συμφωνήσαμε, δεν θα χρειαστούν νέα μέτρα.

Δεν υπάρχει αυτή η ατάκα. Η οποία ερμηνεύεται ως εξής: επειδή τέτοιο μπουρδέλο που είμαστε δεν υπάρχει περίπτωση να εφαρμόσουμε ούτε τα μισά, δύο πράγματα είναι σίγουρα: όλοι θα πεθάνετε μία μέρα, αλλά μέχρι να πεθάνετε και να γλιτώσετε θα πληρώσετε ένα ακόμα χαράτσι που θα σκεφτεί κάποιος ηλίθιος στο υπουργείο. Εμένα ξέρεις τι με ενοχλεί περισσότερο; Ότι αυτός ο ηλίθιος που κατεβάζει αυτές τις ιδέες πληρώνεται αδρά. Μπορεί να παίρνει και μπόνους. Και μην μου ανοίγεσαι ότι με τον Αντωνάκη μεθαύριο δεν θα πληρώσεις. Όσο υπάρχει η ελληνική πατέντα-μαφία των ΔΟΥ, εμείς οι ίδιοι θα κλείνουμε τις τρύπες.

Καλύτερα ένα σπασμένο μάρμαρο παρά ένα σπασμένο κεφάλι.

Τάδε έφη, Χρήστος Παπουτσής. Τον οποίο μέχρι να πεθάνω θα θυμάμαι να χορεύει την Macarena παρέα με την Υβέτ στην πλατεία Κλαυθμώνος μετά την ήττα του στις δημοτικές εκλογές του 2002: «Dale a tu cuerpo alegría Macarena que tu cuerpo es pa' darle alegría y cosa buena». Το ενδεχόμενο να μην έχουμε ούτε σπασμένο μάρμαρο ούτε σπασμένο κεφάλι δεν πέρασε ποτέ από το μυαλό του. Και τι να το κάνω, μανίτσα μου, το κεφάλι στη θέση του όταν το έχεις ποτίσει χημικά; Θα μου απαντήσεις εσύ ή να ρωτήσω την Macarena?

Δεν έχω να πληρώσω, ας με πάει φυλακή ο Βενιζέλος.

Η πλέον πρόσφατη ατάκα από το Libro d' Oro του Παγκάλου. Ήταν η ένδοξη απάντηση που έδωσε όταν τον ρώτησαν πώς θα πληρώσει το τέλος ακινήτων για τα 500 σπίτια που του άφησε η θεία του η Αγλαΐα. Την οποία εγώ θα ήθελα πάρα πολύ να πάω στο νεκροταφείο και να την ρωτήσω: πείτε μου, Θεία, από όλο το σόι που είχατε σε αυτόν βρήκατε να αφήσετε ένα σκασμό ακίνητα; Το κάνατε γιατί τον αγαπούσατε ή για να τον εκδικηθείτε; Αν συμβαίνει το πρώτο, κουνήστε ελαφρά το σταυρό. Αν συμβαίνει το δεύτερο, μετακινήστε ελαφρά το καντήλι.

Αυτό το ΠΑΣΟΚ που με παραπέμπει δεν είναι το κόμμα μου.

Είπε και ελάλησε ο θεός Ακης. Θαυμάζω το χιούμορ του, το οποίο σε μια άλλη -σοβαρότερη- χώρα θα αποκαλείτο απύθμενο θράσος. Αλλά όταν ζεις στην Ελλάδα, όπου κανείς δεν πάει φυλακή για τίποτα, μπορείς να κάνεις πλακίτσα την ώρα που η Φιλιππινέζα σού ανοίγει μια σαμπάνια Moët & Chandon. Πρόσεξε καημένη! Με πιτσίλισες!

Δεν έχω τίποτα να πω για αυτούς τους Μπαρόζους, αυτούς τους αποβλακωμένους, αυτά τα βόδια.

Ποιος το είπε αυτό; Θα μπορούσε να είναι από τον γραφικό Αλέκο του 2,16%, μέχρι τον Λιακόπουλο, τον Λαφαζάνη, τον Πλεύρη και τον Τράγκα. Αν και ο τελευταίος εξαιρείται, καθότι έχει fixation με την Μέρκελ. Για να μην σε κρατώ σε αγωνία, το είπε ο ισόβιος δικτάτορας της Λευκορωσίας Λουκασένκο. Αυτός που όταν πεθάνει (αν πεθάνει) θα βγει η Αλέκα και θα του πλέξει το εγκώμιο, όπως έκανε και με τον δικτάτορα της Κορέας, του οποίου η συλλογή με γυαλιά ηλίου ήταν το απόλυτο ανάχωμα στον ιμπεριαλισμό. Τι να πει κανείς; Εκεί ψηλά στη στρατόσφαιρα, κάποιους τους ψεκάζουν. Kαι τους ίδιους και τους απολογητές τους. Δεν εξηγείται αλλιώς.

Δεν είμαι νονού. Με χρησιμοποιούν για να ξεχαστεί ο κόσμος από το πυρηνικό ατύχημα στην Κίνα.

Η Lady Αντζελα έγραψε και πάλι ιστορία. Δεν ξέρω τι ακριβώς είχε συμβεί και την κατηγόρησαν για «νονού», αλλά αν θέλει μάρτυρα στο δικαστήριο, δηλώνω εθελοντής. Από τους δήθεν σοβαρούς με τη μουτσούνα του Αντωνάκη του Σαμαρά, χίλιες φορές οι αυθεντικοί σαν την Lady. Και μια διευκρίνιση: το «πυρηνικό ατύχημα στην Κίνα» αναφέρεται στη Φουκουσίμα. Λεπτομέρειες καημένε.

Pasok plus.

Έχεις δει την ταινία My beautiful laundry? Ε, αυτό. Ρίχνεις στον κάδο το ΠΑΣΟΚ και σου προκύπτει Pasok plus. Διά χειρός Αννας Διαμαντοπούλου. Δεν είναι όμως φοβερό; Αυτοί που επί δύο χρόνια χειροκροτούσαν τον trendy και fit Γιώργο που μας έσωζε, τώρα την κάνουν με ελαφρά. Να σου πω κάτι; Όσο και αν προσβάλλουν την αισθητική μου οι πασοκο-συνδικαλιστές τύπου Φωτόπουλου, τουλάχιστον υπήρξαν ειλικρινείς: θέλουμε το ΠΑΣΟΚ που σκορπάει λεφτά. Έστω και δανεικά. Κακό είναι βρε αδελφέ; Αλλά εσύ βρε Αννούλα; Pasok plus? Θα με κάνεις να θυμηθώ τον Μπρεχτ: Μιλάνε για του έθνους ξανά την τιμή. Αννα, μην κλαις, στο ντουλάπι δεν έχει ψίχα ψωμί.