CRISTINAZO

«Aυτή η γυναίκα» είναι ο τίτλος και το νέο έχει ήδη κυκλοφορήσει. Στα έχω κάνει και εγώ τσουρέκια τόσα χρόνια, οπότε τι να λέμε;
Ξέρεις όμως τι γίνεται; Όλα όσα συμβαίνουν στη δεύτερη πατρίδα είναι σαν να βλέπεις το ανάποδο από αυτό που συμβαίνει τώρα εδώ. Μήνες τώρα, έβλεπα τα προεκλογικά σποτ του Cristinακίου, τα οποία ήταν success stories: άνθρωποι κάθε ηλικίας και προέλευσης μιλούσαν για την απογοήτευση που έγινε ελπίδα, για την τάση φυγής που τελικά ακυρώθηκε, για την αδικία που διορθώθηκε, για την επιχείρηση που αναδείχθηκε, για την επιμονή που επιβραβεύθηκε, για το τραύμα της Δικτατορίας που δεν κουκουλώθηκε.
Θυμάμαι το τελευταίο προεκλογικό σποτ, όπου η ίδια η Cristina αναρωτιέται: «Πού βρήκαμε μέσα μας τη δύναμη να αναγεννηθούμε σαν χώρα; Πώς καταφέραμε να περάσουμε από το να μας λένε τι θα κάνουμε [αν σου θυμίζει κάτι αυτό] στο να μας ρωτάνε πώς τα καταφέραμε;»
Φυσικά την απάντηση την πήρε την Κυριακή. Ιστορικότατη απάντηση: η πρώτη γυναίκα πρόεδρος στα 200 χρόνια της Argentina, έγινε και η πρώτη γυναίκα πρόεδρος που επανεκλέγεται με συντριπτικό ποσοστό 54%. Σχεδόν 40% περισσότερο από τον δεύτερο υποψήφιο, την έκπληξη του σοσιαλιστή Hermes Binner, ενός χειρουργού που όπως λένε όλοι όσοι τον γνωρίζουν, έσωσε και σώζει ζωές με το μισθό του.
Η συγκομιδή ψήφων είναι η μεγαλύτερη από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας το 1983, ενώ η διαφορά ψήφων από τον δεύτερο ξεπέρασε ακόμα και εκείνη στη νίκη του Juán Perón, το 1973.
To ποσοστό που έλαβε η Cristina είναι το τρίτο υψηλότερο στην ιστορία της χώρας. Ο ίδιος βέβαια ο Perón, ως αληθινός Θεός, έχει πετύχει δύο φορές 62%, ενώ το 1928 ο σπουδαίος Ριζοσπάστης πρόεδρος Hipólito Yrigoyen συγκέντρωσε 57%.

Ιδού και ο εκλογικός χάρτης του 2011. Μην σε μπερδεύει το χρώμα και νομίζεις ότι κέρδισε ο Αντωνάκης ο Σαμαράς. Το μπλε (βαθύ και light) είναι όπου επικράτησε το Cristinάκι. Εκείνη η νησίδα η πορτοκαλί στη μέση του πουθενά είναι το San Luis, ένα φέουδο 400 χιλιάδων κατοίκων, το οποίο ελέγχεται εδώ και 1,5 αιώνα από μία οικογένεια.
Είναι κάτι σαν γαλατικό χωριό, περονιστές βέβαια και εκεί, αλλά διαφορετικής τάσης. Υπόψη ότι ένας από τους φεουδάρχες του έγινε πρόεδρος το 2001 για 7 μέρες. Είναι τότε που έφυγε ο κανονικός πρόεδρος με το περίφημο ελικόπτερο και άλλαζαν οι πρόεδροι ανά μέρα ή βδομάδα. Ο συγκεκριμένος που έγινε για μια εβδομάδα πρόεδρος επέστρεψε μετά στο φέουδο και διοργάνωσε ένα γλέντι που κράτησε 48 ώρες. Δέκα χρόνια πέρασαν από τότε και ακόμα το θυμούνται. Όπως κάποιοι θυμούνται και κάτι νυχτοπερπατήματά του σε ένα hotel. Τώρα hotel ήταν, novotel, γαμω-tel, θα σε γελάσω. Καταλαβαίνεις λοιπόν την ιδιαιτερότητα που έχει αυτό το πορτοκαλί στον χάρτη.

Να σου πω και κάτι τελευταίο που έχει σημασία. Tην πρώτη τετραετία, το Cristinάκι κυβερνούσε με τα μεγαλύτερα εκδοτικά-τηλεοπτικά-ραδιοφωνικά συγκροτήματα εναντίον της. Δηλητήριο έσταζαν και στάζουν από το πρωί μέχρι το βράδυ. Θυμάμαι μια φορά πήγαινα από την La Plata στο αεροδρόμιο του Buenos Aires με ταξί και είχε βάλει ο χριστιανός έναν ελεεινό σταθμό. Μπροστά σε αυτούς που μίλαγαν, ο Τράγκας κάνει κήρυγμα από άμβωνος. Και του λέω του ταρίφα, βρε μανίτσα μου πρωί-πρωί δεν βάζεις κάτι άλλο; Και μου λέει: «εγώ για εσάς το έχω βάλει, νόμιζα ότι σας αρέσει που βρίζουν την Cristina».
Στο λέω αυτό, επειδή σε κάτι άλλες χώρες οι πρωθυπουργοί καλούν τους καναλάρχες στο Mαξίμου για friendly chat.
Kαι κάτι ακόμα: τα δύο τελευταία χρόνια, η Cristina δεν είχε την πλειοψηφία στο Κογκρέσο. Ούτε στη Βουλή ούτε στη Γερουσία. Βλέπεις, στην Argentina το σύστημα είναι όπως στις ΗΠΑ: ο πρόεδρος εκλέγεται πανηγυρικά και στις ενδιάμεσες εκλογές που γίνονται στη μέση της θητείας του, πέφτει «κούρεμα».
Αυτό φυσικά δεν την εμπόδισε σε τίποτα να κυβερνήσει. Δεν ξέρω αν εκβίασε, αν έθεσε διλήμματα, αν έκανε μασάζ σε βουλευτές (όπως αλλού). Υποθέτω όμως ότι το 54% που έφτιαξε αυτό τον χάρτη ξέρει καλύτερα.
Αλλωστε μην ξεχνάς: και ο Néstor Kirchner που έβγαλε τη χώρα από το χάος, είχε λάβει στις προεδρικές εκλογές του 2003 μόλις 20%. Φυσικά θα είχε πάρει γύρω στο 70% αν είχε γίνει δεύτερος γύρος, ο οποίος δεν έγινε γιατί ο συνυποψήφιός του την κοπάνησε.
Η Ιστορία όμως κατέγραψε 20%. Με αυτό το 20% έβγαλε τη χώρα από την κρίση. Προφανώς γιατί εφάρμοσε τη σωστή πολιτική.
Έχει και αυτό τη σημασία του, ειδικά αν σκεφτείς ότι στην παράγκα μας, διάφοροι Τσίπρες σού πιπιλίζουν το μυαλό περί «πολιτικής νομιμοποίησης». Τι να την κάνεις την «πολιτική νομιμοποίηση», βρε ανόητε, αν δεν πρόκειται να εφαρμόσεις τη σωστή πολιτική;
Πριν από έναν ακριβώς χρόνο, το Cristinάκι θρηνούσε το χαμό του Néstor Kirchner. Έμοιαζε χαμένη πίσω από τα μαύρα γυαλιά και έγινε η χήρα με τα μαύρα. Ακόμα και για αυτό λοιδωρήθηκε.
Στις 23 Οκτωβρίου 2011, τα πήρε όλα. The widow takes it all. Σωστά το είπες εσύ.
Πόσο δύσκολο να έχεις τέτοιο ποσοστό στην πλάτη σου...